
Een Siciliaanse vrouw
Een Siciliaanse vrouw c1861 door de Belgische schilder Jean-François Portaels (1818 – 1895); Oosterse stijl- en portretschilder.

Dit is een verleidelijk portret van een mooie jongedame die in een kamer zit met haar handen gevouwen op haar schoot en een houten rozenkrans vasthoudt; links achter haar staat een lege fotolijst en eronder een stenen bank.
Ze draagt een uitgebreide hoofdtooi van witte stof, ronde gouden oorbellen met edelstenen rondom, een ketting van rode edelstenen, een grote blauwe en groene bloem die aan de voorkant van haar witte jurk is vastgemaakt, met driehoekige kanten rand langs de randen, net boven de bloem met een gouden broche die het bovenste open gedeelte van haar jurk verbindt met twee bollen en een speld.
Het onderste gedeelte van haar witte jurk wordt geaccentueerd met dunne rode strepen die ver uit elkaar staan, terwijl de mouwen van de jurk naar buiten zijn gedraaid, waardoor een rode velours voering met gouden accenten zichtbaar wordt; er is ook een lange brede sjerp die om haar middel wordt vastgebonden en langs de jurk naar beneden stroomt, geaccentueerd met zilveren cirkels, elk is samengesteld uit meerdere schijven.
Haar kledij wordt vervolgens aangevuld met een blauwzwarte en dieprode mouwloze mantel, dat lijkt haar rug te bedekken en valt aan de voorkant gewoon over haar schouders.
Fotoretouchering van het klassieke kunstwerk Een Siciliaanse vrouw van Jean-François Portaels
This is a remastered digital art old masters reproduction of a public domain image, which is available for purchase as metal, acryl, affiches, opgerolde canvas print online.
Info hieronder afgeleid van Wikipedia.org
Jean-François was born in the Flemish Brabant Belgian municipality Vilvoorde, to the mayor of Vilvoorde a rich brewer; and spent much of his time growing up drawing scenes of his native town.
In 1836 his father sent him to the Académie Royale des Beaux-Arts in Brussels; die werd opgericht in 1711 and he studied under the Belgian artist François-Joseph Navez (1787 – 1869), who himself was a student of the famous Neoclassical French painter Jacques-Louis David (1748 – 1825).

Vijf jaar later reisde Jean-François naar Parijs en schreef zich in aan de Franse Academie, Ecole des Beaux-Arts om zijn studie voort te zetten; in zijn vrije tijd de oude meesters bestuderen in het Louvre, evenals een bezoek aan de Parijse Salons voor inspiratie en om artistieke trends in Frankrijk te onderzoeken.
In die tijd werd het oriëntalisme een populaire trend in de kunst, en dit had invloed op Jean-François; ook in deze tijd werd hij een leerling van de historische Franse schilder Paul Delaroche (1797 – 1856).
In 1842 bij zijn terugkeer naar België won hij de Grand Prix de Rome, en het geld dat hij verdiende met deze overwinning stelde hem in staat naar Italië te reizen; waar hij Venetië bezocht, Firenze en Rome, en later naar Marokko, Algerije, Egypte, Libanon, Judea, Spanje, Hongarije en Noorwegen.
Tijdens deze reis kon hij portretten schilderen van enkele van de prominente personen van die tijd, zoals de onderkoning van Egypte.
Na 5 Jarenlang keerde Jean terug naar België en aanvaardde de benoeming tot directeur van de Academie in de Vlaamse gemeente Gent.
Jean-Francois was een productieve en veelzijdige kunstenaar die in een breed spectrum aan genres schilderde, inclusief historische schilderijen, Bijbelse schilderijen, portret schilderijen, landschapsschilderijen, genreschilderijen en oriëntalistische schilderijen, samen met portretten, waren zijn belangrijkste focus.
