Po balu
Po balu Konrad Kiesel (1846 – 1921); która zaczynała jako rzeźbiarka, a następnie przekształciła się w malarkę specjalizującą się w malowaniu szczegółowych, wyidealizowanych portretów kobiecych.
Elegancki i piękny portret dwóch młodych kobiet odpoczywających na czerwonej kanapie po balu maskowym.
Jedna z nich to rudowłosa ubrana w białą satynową suknię wieczorową i biały futrzany szal, trzymając w lewej ręce czarną maskę i brązowe rękawiczki; druga to brunetka trzymająca w prawej ręce duży wachlarz ze złotej i czarnej koronki i ubrana w satynową biało-różową suknię wieczorową z haftowanym kwiatowym wzorem.
Oboje noszą także bransoletki bogów i po obu stronach mają bukiety kwiatów, które uzupełniają kolory ich sukienek; podczas gdy w tle za kanapą znajduje się parawan z motywem kwiatowym i krajobrazowym, który łączy się z dużą wiśniową zasłoną.
Jest to retuszowana cyfrowa reprodukcja starych mistrzów obrazu z domeny publicznej, która jest dostępna jako zrolowany druk na płótnie online.
Informacje poniżej pochodzą z Wikipedia.org https://wikipedia.org
Kiesel był synem wszechstronnego artysty i reżysera Karla Kiesel (1812 – 1903) Królewskiej Szkoły Średniej przy Alleestrasse w Düsseldorfie.
Edukację rozpoczął studiując architekturę w Królewskiej Akademii Architektury, a następnie kształcił się jako rzeźbiarz pod okiem niemieckiego rzeźbiarza Fritza Schapera (1841 – 1919).
Stamtąd Kiesel kontynuował malarstwo w Berlinie pod kierunkiem niemieckiego malarza Fritza Paulsena (1838 – 1898), a później studiował w Akademii Sztuki w Düsseldorfie pod kierunkiem niemieckiego malarza gatunkowego i profesora sztuki Johanna Augusta Wilhelma Sohna (1829 – 1899).
W 1885 Kiesel przeprowadził się na stałe do Berlina jako niezależny malarz i skąd 1870 forward był stałym wystawcą na wystawach Akademii Berlińskiej; później został przyjęty w poczet członków akademii i w dniu swoich 40. urodzin został powołany na stanowisko “o. prof” lub profesor zwyczajny.
Przez całą swoją karierę, Kiesel specjalizował się w wykonywaniu portretów elegancko ubranych młodych dam, często reprezentowane w bogatych, wystawnych wnętrzach, zwracają szczególną uwagę na doskonałe odwzorowanie materiałów w scenie, wykazując się dużymi umiejętnościami podczas prezentacji.
Kiesel był prawdopodobnie najlepszym portrecistą swoich czasów, a jego prace zdobyły kilka złotych medali na wystawach w Akademii Berlińskiej.
Był także reprezentowany na wystawach Akademii w Düsseldorfie, Szklany Pałac w Monachium, Wystawę Światową w Paryżu 1900, coroczne wystawy w Wiedniu w 1872, 1891 i 1892, Królewskiej Akademii Sztuk w Londynie w 1909 i Wystawa Światowa w 1911 w Rzymie.