Alegoria odwagi (Alegoria odwagi)
Alegoria odwagi (Alegoria odwagi) c1859 przez austriackiego malarza Karla von Blaas (1815 – 1894); znany ze swoich portretów, dzieła sztuki historycznej i religijnej.
To jest piękne i urzekające dla oka alegoryczny obraz przedstawiający Odwagę jako przypominającą Boginię wojowniczkę w stroju bojowym na tle błękitnego nieba z białymi chmurami.
Nosi srebrny skrzydlaty hełm ze smokiem z przodu, kolczasta koszula pokryta ciemnozieloną koszulą z haftowanymi srebrnymi skrzydlatymi wężami nad piersią i koroną pośrodku; z dodatkiem srebrnych wzorów zaakcentowanych czerwoną dekoracją.
Ma czerwony płaszcz zawiązany na szyi, który owija się wokół jej ciała i talii oraz metalowe buty, z dużym zielonym pasem ze srebrnymi ozdobami owiniętymi wokół talii, do którego przyczepiona jest pochwa, który niesie miecz o srebrnej rękojeści, którą trzyma lewą ręką.
W prawej dłoni trzyma drewnianą włócznię z metalowym grotem, pochyloną nad jej prawym ramieniem, gdy opiera przedramię na tarczy, siedząc na grzbiecie samca lwa z zirytowanym wyrazem twarzy, który ujarzmiła.
Allegorie Der Tapferkeitt to zremasterowana cyfrowa reprodukcja starych mistrzów obrazu należącego do domeny publicznej, która jest dostępna jako wydruk na płótnie online.
Informacje poniżej pochodzą z Wikipedia.org
Karl urodził się w Nauders, tyrojski, Austrii w kwietniu 28, 1815, i najpierw otrzymał wykształcenie artystyczne w Innsbrucku, Austrii, gdzie zdobył wykształcenie pisarskie; jednak zainteresowanie sztuką skłoniło go do zmiany ścieżki kariery i to przy pomocy wuja, który był sędzią w Weronie, Włochy; zapewnił mu wsparcie finansowe potrzebne do studiowania w Akademii w Wenecji 1832 do 1837 pod kierunkiem włoskiego malarza Ludovico Lippariniego (1800 – 1856).
W tym czasie Karl zdobył wiele nagród, a także otrzymywał zamówienia na tworzenie portretów; i w 1837 otrzymał Prix de Rome od Akademii Weneckiej, co umożliwiło mu studiowanie w Rzymie przez kolejne pięć lat; gdzie zetknął się z niemieckim artystą Johannem Friedrichem Overbeckiem (1789 – 1869), czołowy członek szkoły nazareńskiej; co wpłynęło na kierunek, w jakim będzie podążać jego sztuka w miarę jego rozwoju jako artysty.
Dużo podróżuje po Włoszech, Karl studiował i kopiował dzieła dawnych mistrzów, i ostatecznie poświęcił się tworzeniu sztuki kościelnej i scen rodzajowych, co doprowadziło do uzyskania przez niego zamówień na ołtarze i freski.
Przez dwa lata Karl studiował także w Monachium, Niemczech, a następnie pełnił zlecenia dla kościołów we Włoszech, Londyn, Paryż, Węgry i Rosja; wtedy w wieku 35 został powołany do Akademii Wiedeńskiej, gdzie namalował kilka fresków w kościele Alt-Lerchenfeld; i w 1855 przyjął jego nominację na profesora Akademii w Wenecji, który trwał od 1856 do 1866.
Jakiś czas później w swojej karierze podjął się jedenastoletniego projektu namalowania czterdziestu dwóch fresków w Arsenale Wiedeńskim w Austrii; obecnie znane jako Muzeum Historii Wojskowości (Muzeum Historii Wojskowości); które uważane są za jedno z jego najważniejszych dzieł sztuki.
Na marginesie, Karl jest ojcem włoskich malarzy Eugene'a von Blassa (1843 – 1931) i Juliusa von Blaasa (1845 – 1923); and he was the teacher of Italian Painter Francesco Beda (1840 – 1900).