At The Fountain
At The Fountain c1893 by British Painter John William Godward (1861 – 1922), kariera obejmowała koniec epoki neoklasycznej. Malował także w symbolizmie, Estetyka i akademickie style ruchu artystycznego
This neo-classical art painting At The Fountain, depicts a beautiful auburn colored hair young beauty standing by the fountain; with a clay jug in hand with which we can assume she was gathering water with.
She is leaning at the fountain against a green marbled column that is inlaid within a marble wall structure that contains a water fountain off to her right, as she looks at something toward her left.
Her hair is partially wrapped with a cloth and she is wearing around her neck a green beaded necklace, that contrast nicely with the white semi sheer dress she is wearing that is wrapped off around her shoulders and waist by a gold color very long length of belt wide cloth; and lastly she as a patterned light tan wrap that has reddish brown circles with inlaid patterns.
At The Fountain is a retouched digital art old masters reproduction of a public domain image.
Informacje poniżej od Wikipedia.org
John William Godward był najstarszym z pięciorga dzieci, i został nazwany na cześć swojego ojca Johna i dziadka Williama.
Wystawiał w Akademii Królewskiej od 1887. Kiedy przeprowadził się do Włoch z jedną ze swoich modelek 1912, jego rodzina zerwała z nim wszelki kontakt, a nawet wycięła jego wizerunek ze zdjęć rodzinnych. Godward powrócił do Anglii w r 1921, zmarły w 1922, having committed suicide at the age of 61; i podobno napisał to w swoim liście pożegnalnym “świat nie jest na to wystarczająco duży [Zarówno] ja i Picasso”. He is buried in Brompton Cemetery, Zachodni Londyn.
Jego odległa rodzina, który nie pochwalał jego zostania artystą, wstydzili się swojego samobójstwa i spalili jego dokumenty. Wiadomo, że przetrwało tylko jedno zdjęcie Godwarda.
Jednym z jego najbardziej znanych obrazów jest Dolce far Niente (1904), który został zakupiony do kolekcji Andrew Lloyda Webbera w r 1995. Podobnie jak w przypadku kilku innych obrazów, Godward namalował więcej niż jedną wersję; w tym przypadku, wcześniej (i mniej znane) 1897 wersja z dalszym 1906 wersja.
Godward był wiktoriańskim neoklasykiem, i dlatego, W teorii, wyznawca Frederica Leightona. jednak, jest bliższy stylistycznie sir Lawrence'owi Alma-Tadema, z którym dzielił upodobanie do oddawania architektury klasycznej – w szczególności, statyczne elementy krajobrazu zbudowane z marmuru.
Zdecydowana większość zachowanych obrazów Godwarda przedstawia kobiety w klasycznych strojach, pozowane na tle krajobrazu; choć w jego twórczości znajdują się postacie półnagie i całkowicie nagie, godnym uwagi przykładem “W Tepidarium ok. 1913 r”.
Tytuł wspólny z kontrowersyjnym obrazem Alma-Tadema przedstawiającym ten sam temat, który znajduje się w “Galeria Sztuki Lady Lever”. Tytuły odzwierciedlają źródło inspiracji Godwarda; która była cywilizacją klasyczną, przede wszystkim starożytnego Rzymu; temat artystycznie wiążący Godwarda z Alma-Tademą.
Biorąc pod uwagę, że nauka klasyczna była bardziej rozpowszechniona wśród potencjalnych odbiorców jego obrazów za jego życia niż obecnie, skrupulatne badanie szczegółów było ważne, aby osiągnąć pozycję artysty w tym gatunku.
Alma-Tadema był archeologiem i malarzem, który odwiedzał miejsca historyczne i zbierał artefakty, które później wykorzystywał w swoich obrazach: Boski, zbyt, studiował takie szczegóły, jak architektura i ubiór, w celu zapewnienia, że jego dzieła noszą pieczęć autentyczności.
Ponadto, Godward pieczołowicie i skrupulatnie oddał inne ważne cechy na swoich obrazach, skóry zwierzęce, na których znajdują się obrazy “Odpoczynek w południe około 1910 r” i “Fajne odosobnienie c1910” zawiera przykłady takiej interpretacji, a także polne kwiaty “Nerisa ok. 1906 r” i “Letnie kwiaty ok. 1903 r”.
The appearance of beautiful women (as in At The Fountain) in studied poses in so many of Godward’s canvases causes many newcomers to his works to categorize him mistakenly as being Pre-Raphaelite, zwłaszcza, że jego paleta jest często bardzo kolorowa. Wybór tematu (starożytna cywilizacja kontra, na przykład, Legenda arturiańska) jest właściwie wiktoriańskim neoklasycystą.
Podobnie jak wielu współczesnych mu malarzy, Godward był „marzycielem epoki wiktoriańskiej”, tworząc obrazy wyidealizowanego i romantycznego świata, zarówno w przypadku Godward, jak i Alma-Tadema, zaczęto krytykować jako światopogląd wiktoriańskich mieszkańców w togach.
Boski “szybko zyskał reputację dzięki swoim obrazom przedstawiającym młode kobiety w klasycznej scenerii oraz umiejętności przekazywania z wrażliwością i technicznym mistrzostwem wrażenia kontrastujących faktur ciała, marmur, futra i tkaniny.
Skłonność Godwarda do tworzenia dzieł sztuki osadzonych w okresie klasycznym wywodzi się prawdopodobnie z okresu, w którym się urodził; ponieważ było to ostatnie odrodzenie klasyczne na pełną skalę w malarstwie zachodnim, która kwitła w Anglii od lat sześćdziesiątych XIX wieku do lat dziewięćdziesiątych XIX wieku.