Elizabeth Wharton Drexel
Portret van Elizabeth Wharton Drexel c1905 door Italiaanse schilder Giovanni Boldini (1842 – 1931); een Italiaanse genre- en portretschilder die bekend stond als de Meester van Swish, vanwege de vloeiende penseelstreken van zijn schilderstijl.
This is an elegant portrait of Elizabeth Wharton Drexel (1868 – 1944), who was an American socialite and author of two books “King Lehr” and the Gilded Age (1935) and Turn of the World (1937).
She is seen her wearing a vibrant orange silk dress with large white, gold and blue accents along the lower parts of the dress; while the top portion consist of an abstract pattern.
She is wearing arms length white evening glove and is standing by a chair while she holds her little black dog with her right hand near her waist.
Dit is een geretoucheerde digitale kunst oude meesters reproductie van een afbeelding in het publieke domein die beschikbaar is voor aankoop als een canvas print online.
Info hieronder afgeleid van Wikipedia.org
Boldini werd geboren in Ferrara, Italië in december 31, 1842, aan de zoon van een schilder van religieuze onderwerpen. In 1862 op de leeftijd van 20, hij ging zes jaar naar Florence om te studeren en te schilderen.
Hij volgde slechts zelden lessen aan de Academie voor Schone Kunsten, maar in Florence, ontmoette andere realistische schilders bekend als de Macchiaioli, die Italiaanse voorlopers waren van het impressionisme?.
Hun invloed is te zien in de landschappen van Boldini die zijn spontane reactie op de natuur laten zien, hoewel hij vooral bekend werd door zijn portretten
Verhuizen naar Londen, Boldini behaalde succes als portrettist. Hij voltooide portretten van vooraanstaande leden van de samenleving, waaronder Lady Holland en de hertogin van Westminster.
In 1872 hij verhuisde naar Parijs, waar hij Edgar Degas ontmoette en bevriend raakte. Tijdens de late 19e eeuw werd hij de meest modieuze portretschilder in Parijs, met een onstuimige schilderstijl die een deel van de Macchiaioli-invloed benadrukt en een brio die doet denken aan het werk van jongere kunstenaars, zoals John Singer Sargent en Paul Helleu.
In 1889, hij werd benoemd tot commissaris van de Italiaanse afdeling van de Parijse Expositie, en ontving voor deze benoeming het Légion d'honneur. In 1897 hij had een solotentoonstelling in New York City; en hij nam ook deel aan de Biënnale van Venetië in 1895, 1903, 1905, en 1912.