Girl with Kokoshnik
Girl with Kokoshnik by Russian Painter Konstantin Makowski (1839 – 1915); specjalizująca się w rosyjskich obrazach historycznych, przedstawiających wyidealizowany obraz rosyjskiego życia w minionych stuleciach.
This is a portrait of a beautiful Russian young lady that is wearing a Kokoshnik; which is the Traditional Russian Headdress worn by women and girls to accompany the Sarafan; which itself is a long trapezoidal Russian jumper dress of a traditional folk costume.
The Kokoshnik is adorned with red, blue and green gemstones and is built up like a crown, with ruffled cloth on the face end and a head scarf on the rear; that compliments the dress she is wearing.
She is also wearing long gold earrings, multiple layers of gold and gemstone necklaces and a disc like heavy cloth material that goes over her head through a circular center cut out and rest on her shoulders, chest and back.
Retusz zdjęcia dziewczyny z Kokoshnikiem autorstwa Konstantina Makowskiego
In the background is a terrain filled with grasses, kwiaty, and plants on an uphill steep slope that also compliments the look of the Kokoshnik and dress.
Jest to retuszowana reprodukcja starych mistrzów sztuki cyfrowej obrazu domeny publicznej, która jest dostępna do zakupu online jako zrolowany obraz na płótnie.
Informacje poniżej pochodzą z Wikipedia.org
Konstantin Makowski był wpływowym malarzem rosyjskim, związany z “Pieredwiżniki (Wędrowcy)”. Wiele jego historycznych obrazów, takich jak Pod Koroną (1889) znany również jako Strój Rosyjskiej Panny Młodej i Przed Ślubem, pokazał wyidealizowany pogląd na rosyjskie życie z poprzednich stuleci. Jest często uważany za przedstawiciela sztuki akademickiej.
Konstantin Makowski urodził się w Moskwie. Jego ojciec był rosyjskim artystą i malarzem-amatorem, Jegor Iwanowicz Makowski. Jego matka była kompozytorką, i miała nadzieję, że jej syn pewnego dnia pójdzie w jej ślady. Jego młodsi bracia Władimir i Nikołaj oraz jego siostra Aleksandra również zostali malarzami.
W 1851 Makowski wstąpił do Moskiewskiej Szkoły Malarstwa, Rzeźba i Architektura, gdzie został prymusem, łatwe zdobywanie wszystkich dostępnych nagród. Jego nauczycielami byli Karl Bryullov i Wasilij Tropinin. Skłonności Makowskiego do romantyzmu i efektów dekoracyjnych można wytłumaczyć wpływem Bryulłowa.
Chociaż jego pasją była sztuka, zastanawiał się także, czego chciała od niego matka. Wyruszył w poszukiwaniu kompozytorów, do których mógłby się odnieść, i najpierw udał się do Francji. Zanim, zawsze był miłośnikiem muzyki klasycznej, i wysłuchałem wielu kawałków. Często żałował, że nie może zmienić melodii, lub styl niektórych z nich, aby uczynić je przyjemniejszymi. Później w jego życiu to się spełniło.
W 1858 Makovsky wstąpił do Imperial Academy of Arts w Sankt Petersburgu. Od 1860 brał udział w wystawach Akademii z obrazami m.in. Uleczenie niewidomych (1860) i Agenci Fałszywego Dmitrija zabijają syna Borysa Godunowa (1862). W 1863 Makovsky wraz z trzynastoma innymi studentami protestował przeciwko podejmowaniu przez Akademię tematów z mitologii skandynawskiej w konkursie o Wielki Złoty Medal Akademii; wszyscy opuścili akademię bez formalnego dyplomu.
Makovsky został członkiem spółdzielni (artel) artystów pod przewodnictwem Iwana Kramskoja, zazwyczaj produkując obrazy Wędrowców na temat życia codziennego (Wdowa 1865, Sprzedawca śledzi 1867, itp.). Od 1870 był członkiem-założycielem Towarzystwa Objazdowych Wystaw Artystycznych i kontynuował pracę nad obrazami poświęconymi życiu codziennemu. Swoje prace wystawiał zarówno na wystawach Akademii, jak i Wędrujących Wystawach Sztuki Wędrowców.
Znacząca zmiana w jego stylu nastąpiła po podróży do Egiptu i Serbii w połowie lat siedemdziesiątych XIX wieku. Jego zainteresowania zmieniły się od problemów społecznych i psychologicznych do artystycznych problemów koloru i kształtu.
W latach 80. XIX wieku stał się modnym autorem portretów i obrazów historycznych. Na Światowych Targach im 1889 w Paryżu otrzymał Wielki Złoty Medal za obrazy Śmierć Iwana Groźnego, Wyrok Parysa, oraz Demon i Tamara. Był jednym z najbardziej cenionych i najlepiej opłacanych artystów rosyjskich tamtych czasów. Wielu demokratycznych krytyków uważało go za renegata Wędrowców’ ideały, produkcja (like Henryk Siemiradzki) uderzające, ale płytkie prace,[2] podczas gdy inni postrzegają go jako prekursora rosyjskiego impresjonizmu.
Makowski zginął w r 1915 kiedy jego powóz konny został potrącony przez tramwaj elektryczny w Sankt Petersburgu.