Condividi cù l'amichi & Famiglia
Portrait of Louise-Antoinette-Scholastique Guéhéneuc with her Children by Francois Pascal Simon Gérard
Ritratto di Louise-Antoinette-Scholastique Guéhéneuc con i suoi figli da Francois Pascal Simon Gérard

Portrait of Louise-Antoinette-Scholastique Guéhéneuc with her Children

Ritrattu of Louise-Antoinette-Scholastique Guéhéneuc, Madame la Maréchale Lannes, Duchesse de Montebello, with her Children c1814 by French Painter Francois Pascal Simon Gérard (1770 – 1837); a prominent French painter who was named Baron of the Empire in 1809 da l'imperatore Napulione; ch'ellu era tandu cunnisciutu com'è u barone Gérard.

This is a family portrait of Louise-Antoinette-Scholastique Guéhéneuc with her 5 children; 4 boys and 1 girl standing around their mother; with a large expansive landscape in the background.

They are standing by a marble statue on marble steps with Louise holding her daughters hand on the left and with her right hand on her eldest sons shoulder on the right.

Her two other others sons are standing behind and in front of the eldest, while her youngest son sits to the left and in front of his sister.

Portrait of Louise-Antoinette-Scholastique Guéhéneuc with her Children is a retouched digital art old masters reproduction of a public domain image that is available online as a stampa su tela arrotolata.

Info sottu Da Wikipedia.org

François Gérard was born in Rome to J. S. Gérard è Cleria Matteï. À l'età di dodici anni, Gérard ottenne l'ammissione alla Pension du Roi di Parigi. Da a pensione, passò à l'studiu di u scultore Augustin Pajou, ch'ellu abbandunò à a fine di dui anni per u studiu di u pittore di storia Nicolas-Guy Brenet, ch'ellu abbandunò quasi subitu per mette si sottu à Jacques-Louis David.

In 1789, hà participatu à u Prix de Rome, chì fù purtatu da u so cumpagnu Girodet. In l'annu dopu (1790), si prisenta dinò, ma a morte di u babbu hà impeditu a fine di u so travagliu è l'obligò à accumpagnà a so mamma in Roma.

In 1791, turnò in Parigi, ma a so miseria era cusì grande chì era custrettu à rinunzià i so studii in favore di un impiegu chì purterebbe un prufittu immediata..

David s'appoghja subitu di u so aiutu, è unu di i ritratti più celebrati di quellu maestru, di Louis-Michel Le Pelletier de Saint-Fargeau, pò deve assai à a manu di Gérard.

Questa pittura hè stata eseguita prima 1793, l'annu in quale Gérard, à a dumanda di David, fù numinatu membru di u tribunale rivoluzionariu, da e decisioni fatali di quale ellu, però, s'absentait invariablement lui-même.

In 1794, hà ottenutu u primu premiu in un cuncorsu, u sughjettu di u quali era U deci d'aostu, hè, l'assalta di u palazzu di Tuileries. In più stimulatu da i successi di u so rivalu è amicu Girodet in i Saloni di 1793 è 1794, Gérard (aiutatu da Jean-Baptiste Isabey, u miniaturista) prodotta in 1795 u so famosu Bélisaire.

In 1796, un ritrattu di u so generoso amicu (conservatu oghje in u Louvre) ottene un successu indiscutitu, è i soldi ricevuti da Isabey per sti dui travaglii permettenu à Gérard di eseguisce 1797 a so Psiche è Amore (illustrazione).[4] Infine, in 1799, u so ritrattu di Madame Mère hà stabilitu a so pusizioni cum'è unu di i principali ritrattisti di u ghjornu.

In 1808, quant'è ottu (è in 1810, micca menu di quattordici) I ritratti di ellu sò stati esposti à u Salone, è sti figuri ùn permettenu solu una indicazione di l'enormi numeri chì eseguiva annu. Tutte e figure di punta di l'Imperu è di a Restaurazione borbonica, è tutti l'omi è e donne più celebrati d'Europa, pusò per Gérard.

Questa moda straordinaria era duvuta in parte à l'incantu di a so manera è di a cunversazione, perchè u so salone era frequentatu quant'è u so studio. Madame de Staël, George Canning, Talleyrand è u duca di Wellington anu tutti tistimuniatu di l'attrazione di a so sucità.

Riccu è famosu, Gérard hè statu punitu da rimorsu per l'ambizioni prima abbandunate; à intervalli, Il s'était en effet efforcé avec Girodet et d'autres rivales de prouver sa force à la peinture d'histoire, sempre un generu più prestigiosu chè u ritrattu.

A so battaglia di Austerlitz (1810) mostrava una ampiezza di invenzione è stile chì era ancu più evidenti in L'Entrée d'Henri IV à Paris (a Versailles), u travagliu cù quale in 1817 rendi un omagiu à u riturnatu Luigi XVIII. Dopu à sta data, Gérard rifiutò, fighjendu cun dulore impotente u prugressu di a scola rumantica.

Caricu cù onori - barone di l'Imperu in 1809, membre de l'Institut on 7 Marzu 1812, ufficiale della Légion d'honneur, primu pittore à u rè - hà travagliatu, tristi è scoraggiati. A rivoluzione di 1830 aghjunghje à a so inquietudine, è nantu 11 Ghjinnaghju 1837, dopu à trè ghjorni di frebba, hè mortu.

Gérard hè più ricurdatu per i so ritratti. U culore di i so pitture hà patitu, ma i so disegni mostranu in una delicatezza senza ferita a purezza di a so linea, è quelli di e donne sò spicialmente rimarcabili per una simplicità virginale è a franchezza d'espressione. I so studienti includenu Heinrich Christoph Kolbe.

+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0

Lasciate una risposta