Prinses Charlotte van België
Prinses Charlotte van België (1840 – 1927) c1842 door de Duitse schilder Franz Xaver Winterhalter (1805 – 1873); oudere broer van de Duitse schilder Hermann Fidel Winterhalter (1808 – 1891), staat bekend om zijn portretten van royalty's uit het midden van de negentiende eeuw.
Prinses Charlotte van België als een schattig jong meisje van 2 jaar oud zittend op een rood kussen, gekleed in een witte jurk met een blauw lint om haar rechterarm gebonden en met een roos in haar rechterhand die over haar borst lag, met meer blauwe bloemen met grote bladeren en bollen op schoot.
Prinses Charlotte van België is een geretoucheerde digitale kunst oude meesters reproductie van een afbeelding uit het publieke domein, en zoals bij alle kunstwerken die op de Xzendor7-website te vinden zijn, is deze online te koop in verschillende materiaalformaten, waaronder canvasafdrukken, acryl afdrukken, metalen prints, hout prints, ingelijste afdrukken, affiches, en als opgerolde canvasafdrukken in diverse maten vanaf 12 inch tot 72 inch, afhankelijk van de grootte van het daadwerkelijke kunstwerk en de print on demand-winkel waar je de kunst wilt kopen.afdrukken.
Info hieronder van Wikipedia.org
Franz Xaver Winterhalter werd geboren in het kleine dorpje Menzenschwand, (nu onderdeel van Sankt Blasien), in het Duitse Zwarte Woud in het keurvorstendom Baden, Aan 20 april 1805. Hij was het zesde kind van Fidel Winterhalter (1773–1863), een boer en harsproducent in het dorp, en zijn vrouw Eva Meyer (1765–1838), een lid van een lang gevestigde Menzenschwand-familie.
Zijn vader was van boer en had een grote invloed op zijn leven. Van de acht broers en zussen, slechts vier overleefden de kindertijd. Zijn hele leven bleef Franz Xaver heel dicht bij zijn familie, in het bijzonder aan zijn broer Hermann (1808–1891), die ook schilder was.
Na school te hebben gevolgd in een benedictijnenklooster in St. Blasien, Winterhalter verliet Menzenschwand in 1818 op de leeftijd van 13 om tekenen en graveren te studeren. Hij volgde een opleiding tot tekenaar en lithograaf in de werkplaats van Karl Ludwig Schüler (1785–1852) in Freiburg im Breisgau. In 1823, op de leeftijd van 18, hij ging naar München, gesponsord door de industrieel Baron von Eichtal (1775–1850).
In 1825, hij kreeg een stipendium van Ludwig I, Groothertog van Baden (1763–1830) en begon een opleiding aan de kunstacademie in München bij Peter von Cornelius (1783–1867), wiens academische methoden hem ongemakkelijk maakten. Winterhalter vond een sympathiekere mentor in de modieuze portrettist Joseph Karl Stieler (1781–1858). Gedurende deze periode, hij ondersteunde zichzelf door te werken als lithograaf.
Winterhalter betrad hofkringen toen in 1828 hij werd tekenmeester van Sophie Markgravin van Baden, in Karlsruhe. Zijn kans om zich buiten Zuid-Duitsland te vestigen deed zich voor 1832 toen hij naar Italië kon reizen, 1833–1834, met de steun van groothertog Leopold van Baden.
In Rome componeerde hij romantische genretaferelen op de manier van Louis Léopold Robert en sloot zich aan in de kring van de directeur van de Franse Academie, Horace Vernet. Bij zijn terugkeer naar Karlsruhe schilderde hij portretten van de groothertog Leopold van Baden en zijn vrouw, en werd benoemd tot schilder aan het groothertogelijke hof.
niettemin, hij verliet Baden om naar Frankrijk te verhuizen, waar zijn Italiaanse genrescène Il dolce Farniente de aandacht trok op de Salon van 1836. Il Decameron werd een jaar later ook geprezen; beide schilderijen zijn academische composities in de stijl van Raphael. In de Salon van 1838 hij exposeerde een portret van de prins van Wagram met zijn jonge dochter.
Zijn carrière als portretschilder werd al snel veiliggesteld toen hij in hetzelfde jaar Louise Marie van Orleans schilderde, Koningin der Belgen, en haar zoon. Het was waarschijnlijk door dit schilderij dat Winterhalter onder de aandacht kwam van Maria Amalia van Twee Sicilies, Koningin van de Fransen, moeder van de Koningin der Belgen.