Księżniczka Charlotte Belgii
Księżniczka Charlotte z Belgii (1840 – 1927) c1842 przez niemieckiego malarza Franza Xavera Winterhaltera (1805 – 1873); starszy brat niemieckiego malarza Hermanna Fidela Winterhaltera (1808 – 1891), znany jest z portretów członków rodziny królewskiej z połowy XIX wieku.
Księżniczka Charlotte z Belgii jako urocza młoda dziewczyna z 2 lat siedząc na czerwonej poduszce, ubrana w białą sukienkę z niebieską wstążką przewiązaną wokół prawego ramienia i trzymająca różę w prawej ręce, która znajdowała się na jej klatce piersiowej, z bardziej niebieskimi kwiatami z dużymi liśćmi i cebulkami spoczywającymi na kolanach.
Księżniczka Charlotte z Belgii to wyretuszowana cyfrowa reprodukcja starych mistrzów obrazu z domeny publicznej, i podobnie jak wszystkie dzieła sztuki, które można znaleźć na stronie internetowej Xzendor7, można je kupić online w różnych formatach materiałów, w tym wydruków na płótnie, wydruki akrylowe, metalowe nadruki, druki na drewnie, wydruki w ramkach, plakaty, i jako zwijane wydruki na płótnie w różnych rozmiarach od 12 cale do 72 cale w zależności od rozmiaru rzeczywistej grafiki i sklepu z drukiem na żądanie, w którym zdecydujesz się kupić sztukę.wydrukować.
Informacje poniżej od Wikipedia.org
Franz Xaver Winterhalter urodził się w małej wiosce Menzenschwand, (obecnie część Sankt Blasien), w niemieckim Schwarzwaldzie w elektoracie Badenii, na 20 kwiecień 1805. Był szóstym dzieckiem Fidela Winterhaltera (1773–1863), rolnik i producent żywicy we wsi, i jego żona Eva Meyer (1765-1838), członek długoletniej rodziny Menzenschwandów.
Jego ojciec pochodził z chłopskiego pochodzenia i miał potężny wpływ na jego życie. Z ośmiu braci i sióstr, tylko cztery przeżyły niemowlęctwo. Przez całe życie Franz Xaver pozostawał bardzo blisko swojej rodziny, w szczególności do jego brata Hermanna (1808–1891), który był również malarzem.
Po ukończeniu szkoły w klasztorze benedyktynów w St. Blasien, Winterhalter opuścił Menzenschwand w 1818 w wieku 13 uczyć się rysunku i grawerowania. Kształcił się na rysownika i litografa w warsztacie Karla Ludwiga Schülera (1785–1852) we Fryburgu Bryzgowijskim. W 1823, w wieku 18, pojechał do Monachium, sponsorowany przez przemysłowca barona von Eichtal (1775-1850).
W 1825, otrzymał stypendium od Ludwika I, Wielki Książę Badenii (1763–1830) i rozpoczął studia w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium u Petera von Corneliusa (1783–1867), których akademickie metody wprawiały go w zakłopotanie. Winterhalter znalazł bardziej sympatycznego mentora w postaci modnego portrecisty Josepha Karla Stielera (1781–1858). W tym czasie, utrzymywał się pracując jako litograf.
Winterhalter wszedł w kręgi dworskie, gdy w 1828 został mistrzem rysunku u Sophie Margravine z Badenii, w Karlsruhe. Nadarzyła mu się okazja do osiedlenia się poza południowymi Niemcami 1832 kiedy mógł pojechać do Włoch, 1833–1834, przy wsparciu Wielkiego Księcia Leopolda Badenii.
W Rzymie komponował romantyczne sceny rodzajowe w stylu Louisa Léopolda Roberta i związał się z kręgiem dyrektora Akademii Francuskiej, Horace Vernet. Po powrocie do Karlsruhe namalował portrety wielkiego księcia Leopolda Badenii i jego żony, i został mianowany malarzem na dwór Wielkiego Księcia.
Niemniej jednak, opuścił Baden, aby przenieść się do Francji, gdzie jego włoska scena rodzajowa Il dolce Farniente zwróciła uwagę na Salonie 1836. Il Decameron rok później również został pochwalony; oba obrazy są akademickimi kompozycjami w stylu Rafaela. W Salonie 1838 wystawił portret księcia Wagram ze swoją młodą córką.
Jego kariera portrecisty została wkrótce zabezpieczona, gdy w tym samym roku namalował Louise Marie of Orleans, Królowa Belgów, i jej syn. Prawdopodobnie dzięki temu obrazowi Winterhalter zwrócił uwagę Marii Amalii z Obojga Sycylii, Królowa Francuzów, matka królowej Belgów.