Roman Ruin With A Prophet
Roman Ruin With A Prophet (Ruiny rzymskie z prorokiem) c1751 by Italian Artist Giovanni Paolo Pannini (1691 – 1765); znany jako architekt i malarz swoich widoków na Rzym, szczegółowo o starożytności tego wielkiego miasta.
This is a scene in which a Prophet is preaching the Gospel to the people of a village at the center of ancient ruins of what was once part of the powerful Roman Empire.
There is still one complete intact building that is overgrown with vines and weeds, an arch with an inscription in the distance; and closer to the view several columns that have the top sections broken off.
There is a working fountain by which a lady is standing and there are other people sitting on ruins of the once great architecture; with men women and children making up the audience.
Roman Ruin With A Prophet is a retouched digital art old masters reproduction of a public domain image that is available as a druk na płótnie online.
Informacje poniżej pochodzą z Wikipedia.org
Giovanni Paolo Panini lub Giovanni Paolo Pannini był malarzem i architektem, który pracował w Rzymie i jest znany przede wszystkim jako jeden z wedutystów (“zobacz malarzy”).
Jako malarz, Pannini jest najbardziej znany ze swoich widoków na Rzym, w którym szczególnie interesował się zabytkami miasta.
Do jego najsłynniejszych dzieł należy widok wnętrza Panteonu (w imieniu Francesco Algarotti 1712 – 1764 – Polimat wenecki), i jego weduty przedstawiające galerie obrazów przedstawiające widoki Rzymu.
Większość jego prac, zwłaszcza te z ruin, mają fantazyjne i nierealne zdobienie charakterystyczne dla motywów capriccio. W tym przypominają capricci włoskiego malarza i grafika Marco Ricci (1676 – 1730).
Panini malował także portrety, w tym jeden z papieża Benedykta XIV (urodzony Prospero Lorenzo Lambertini 1675 – 1758 – Głowa Kościoła Katolickiego od 1740 – 1758).
W Rzymie, Panini zasłynął jako dekorator pałaców. Niektóre z jego prac obejmowały Villa Patrizi c1719/25, Palazzo de Carolis c1720, i Seminario Romano c1721/22).
W 1719, Panini został przyjęty do Kongregacji Virtuosi al Pantheon. Wykładał w Rzymie w Accademia di San Luca i Académie de France, gdzie podobno wpłynął na Jean-Honoré Fragonard. W 1754, służył jako książę (dyrektor) Accademia di San Luca.