De klaagzang voor Ikarus
De klaagzang om Icarus c1898 door de classicistische Britse schilder Herbert James Draper (1863-4 – 1920); een schilder uit het Victoriaanse tijdperk en de eerste twee decennia van de 20e eeuw.
Dit is James Draper-interpretatie van de Griekse mythologie van Icarus, de zoon van de meestervakman Daedalus, de schepper van het Labyrint (het uitgebreide doolhof van de Griekse mythologie).
Waarin Icarus en zijn vader van Kreta proberen te ontsnappen met behulp van vleugels die zijn vader uit veren en was heeft gebouwd.
Zoals het verhaal gaat, viel Icarus uit de lucht toen hij te dicht bij de zon kwam, omdat hij niet luisterde naar de waarschuwing van zijn vader om niet te dicht bij de zee te gaan, opdat de vochtigheid zijn vleugels niet zou verstoppen, en niet te dicht bij de zon vliegen, opdat de zon de was niet doet smelten.
Zijn zelfgenoegzaamheid en zijn overmoed kregen de overhand; en terwijl hij te dicht bij de zon vloog, de was op de vleugels smolt, en hij viel in de zee, waar hij verdronk.
Het tragische thema van mislukking als gevolg van hoogmoed in het verhaal van De klaagzang om Icarus loopt parallel met dat van Phaeton (Je kunt meer over dit Griekse mythologische verhaal lezen en het kunstwerk bekijken door de link te volgen).
The Lament for Icarus is een geretoucheerde digitale kunstreproductie van oude meesters van een afbeelding uit het publieke domein die te koop is als een kunstdruk online.
Info hieronder van Wikipedia.org
Geboren in Londen, de zoon van een juwelier genaamd Henry Draper en zijn vrouw Emma, hij volgde zijn opleiding aan de Bruce Castle School in Tottenham en ging daarna kunst studeren aan de Royal Academy.
Tussendoor ondernam hij verschillende educatieve reizen naar Rome en Parijs 1888 en 1892, nadat hij de Royal Academy Gold Medal en Travelling Studentship had gewonnen in 1889.
In de jaren 1890, hij werkte als illustrator, en vestigde zich uiteindelijk in Londen; waar hij met Ida trouwde (geboren Williams) in 1891, met wie hij een dochter kreeg genaamd Yvonne.
Drapers meest productieve periode begon in 1894.; waar hij zijn aandacht vooral richtte op mythologische thema's uit het oude Griekenland. Zijn schilderij “De klaagzang voor Ikarus” c1898 leverde hem de gouden medaille op op de Exposition Universelle in Parijs 1900, en werd later gekocht voor de Tate Gallery door de Chantrey Trustees.
Hij was ook verantwoordelijk voor de decoratie van het plafond van de Drapers’ Hall in de stad Londen. Hoewel Draper geen lid of medewerker was van de Koninklijke Academie, hij nam deel aan de jaarlijkse exposities van 1890 Aan. In latere jaren, toen de smaak van het publiek veranderde en mythologische taferelen minder populair werden, concentreerde hij zich meer op portretten.
Tijdens zijn leven was Draper behoorlijk beroemd, en een bekende portretschilder; maar in zijn latere jaren vervaagde zijn populariteit onder het publiek; en hij stierf aan arteriosclerose op de leeftijd van 56, in zijn huis aan Abbey Road.