Praczka
Praczka ok. 1899 r. autorstwa włoskiego malarza Eugen von Blaas (1843 – 1931); Znany również jako Eugene de Blaas) Akademickiego Klasycyzmu. Choć często malował sceny weneckie; namalował też wiele portretów i dzieł sztuki sakralnej.
To portret młodej kobiety stojącej na zewnątrz ceglanego budynku, który ma trzy marmurowe stopnie i kwadratową kamienną kolumnę po prawej stronie oraz drzwi po lewej stronie.
Stoi przed dużym drewnianym wiadrem z kawałkiem białego ubrania narzuconym na prawą krawędź i opiera się o drewnianą podkładkę przymocowaną do wiadra; jest też więcej ubrań leżących na ziemi w pobliżu wiadra.
Na głowie ma pomarańczową chustkę z czerwonymi wzorami, białą sukienkę z długim rękawem, gorset w niebieskie wzory, długa różowa spódnica, szaroniebieskie pończochy, i brązowe sandały z czerwonymi wstążkami z przodu.
Jest pozowana, patrząc na widok z lekkim uśmiechem na twarzy, z podniesioną i zawiązaną na plecach różową spódnicą; podczas gdy ona prawą ręką podwija lewy rękaw, aby przygotować przed nią pranie.
Jest to zremasterowana cyfrowa reprodukcja starych mistrzów obrazu z domeny publicznej, która jest dostępna jako zrolowany obraz na płótnie online.
Informacje poniżej pochodzą z Wikipedia.org
Urodził się w Albano, w pobliżu Rzymu, do ojca Tyrolka i matki Włoszki. Jego ojciec Karl, także malarz, był jego nauczycielem. Jego matka, Agnesina Auda, była zamożną Rzymianką. Rodzina przeniosła się do Wenecji, kiedy Karl został profesorem Akademii Weneckiej. Często malował sceny w Wenecji, ale także portrety i obrazy religijne.
Wśród jego prac jest Forma ślubna w zakrystii; Bingo w Campielo w Wenecji; Scena lalkowa w szkole; i La Ninetta. Krytyk sztuki Luigi Chirtani, kiedy obraz był wystawiany w Mostra Nazionale di Venezia, opisał to jako piękne, pochlebny, piękny, pieszczona, wyczyszczony, błyszczący, praczka na obrazie Mr. Pęcherz moczowy, ulubiony portrecista wielkich weneckich arystokratów, ubrana w galowe satyny, lśniąca biżuteria, fryzury bogatych.
Jego barwne i raczej teatralne obrazy z epoki weneckiego społeczeństwa, np. Na balkonie (1877; Prywatna kolekcja), były zupełnie inne w porównaniu z delikatnymi pastelami i akwafortami dziedzińców, balkon i kanały nowoczesnej Wenecji.
Eugeniusz de Blaas’ obrazy były wystawiane w Akademii Królewskiej, Towarzystwo Sztuk Pięknych, New Gallery i Arthur Tooth and Sons Gallery w Londynie, a także w Galerii Sztuki Walker w Liverpoolu