Het Napolitaanse meisje
Het Napolitaanse meisje c1876 door de Franse schilder Hugues Merle (1823 – 1881); die gespecialiseerd was in scènes van moederlijke genegenheid, kinderonschuld en morele consequenties.
Bij een nis aan de zijkant van een gebouw staat een verleidelijk donkerbruin meisje uit de late 19e eeuw, koesterend in de warme gloed van de zon.
Ze draagt een bruine, gegolfde hoofddoek op haar hoofd, die mooi contrasteert met de roodbruine kleur van de alkoofmuur..
Samen met de hoofddoek draagt ze een witte blouse met lange wijde mouwen en gedeeltelijk rood materiaal van haar onderarm, tot aan haar bovenarm.
De blouse wordt gecomplimenteerd met de strap-on-jurk die ze draagt, bestaande uit een zwart vest met rode bies en een rood lang broekje dat bij de mouwen past..
Dan heeft ze aan de voorkant een limoengroen schort met aan de bovenkant bloemmotieven en aan de onderkant een bloemmotief met een blauwe kip; ze draagt ook een grote ketting met rode kralen en een gouden sterembleem dat aan het uiteinde hangt.
Dit portret van een jongedame laat haar leunen op de stenen rand van de nis die op een grote bakstenen muur van bruine en lichtbruine bakstenen staat.
Dit is een remastered reproductie van digitale kunst oude meesters van een openbaar domeinafbeelding dat beschikbaar is als a canvas print online.
De onderstaande informatie is afgeleid van Wikipedia.org en Rehs.com
Hugues Merle werd geboren in 1822 in La Soné, Frankrijk en rond de leeftijd van 21 in Parijs aangekomen, Frankrijk, waar hij schilderkunst studeerde bij de Franse historische en portretschilder Léon Cogniet (1794 – 1880).
Hoewel er weinig bekend is over Hugues vroege leven, wordt aangenomen dat hij een zekere mate van kunstonderwijs heeft genoten voordat hij in Parijs aankwam 1843; omdat hij begon te exposeren op de Parijse Salon in 1847 met zijn stuk Portret van de auteur en in 1848 hij exposeerde het stuk Légende des Willis.
Naarmate de tijd verstreek, groeide Hugues reputatie als portrettist in de jaren vijftig van de negentiende eeuw aanzienlijk; en als succesvol en vooraanstaand schilder wist hij serieuze kunstliefhebbers aan te trekken die hun kunstcollecties wilden opbouwen.
Een van deze vroege kunstverzamelaars was de 4e Markies van Hertford, Richard Seymour-Conway (1800-1870); die zijn saloninzending Reading the Bible in kocht 1859.
Tijdens de jaren 1860, De enorme klantenlijst van verzamelaars omvatte niet alleen individuen van het Europese continent, maar ook Amerikaanse verzamelaars, zoals William Walters uit Baltimore, die opdracht gaf voor The Scarlet Letter.