Zodiak 1897 Kalendarz
Zodiak 1897 Kalendarz czeskiego malarza Alphonse Mucha (Alfons Maria Mucha: 1860 – 1939) jeden z najpopularniejszych i najbardziej znanych artystów okresu secesji.
Zodiak ok. 1896 r. to wybitny przykład mistrzowskiego mistrzostwa w stylu secesyjnym Muchy. Było to pierwsze dzieło sztuki, które stworzył dla drukarni Champenois, i zawiera dwanaście symboli zodiaku umieszczonych jako dysk aureoli za bocznym profilem głowy młodej damy.
Jest pięknie ozdobiony różnorodnymi wzorami i złożoną kompozycją kwiatową złożoną z roślin, kwiaty i winorośl, które są umieszczone wzdłuż obwodu obrazu; podczas gdy młoda dama z rozwianymi pomarańczowymi włosami ma głowę ozdobioną wysadzanym klejnotami nakryciem głowy ze złota i kości słoniowej; z kulą ziemską nad czołem i wisiorkami zwisającymi z boku twarzy; akcentowany dużym naszyjnikiem z klejnotów i kości słoniowej.
Utwór ten zwrócił uwagę Léona Deschampsa, który był wówczas redaktorem naczelnym magazynu La Plume i kupił prawa do dystrybucji grafiki jako kalendarza magazynu 1897. Był to jeden z najpopularniejszych projektów Muchy, z przynajmniej 9 tworzone są warianty, w tym obraz podstawowy, który nie zawiera tekstu, w którym został utworzony 1896.
U góry napis LA PLUME – Revue Bi-Medsuell Illustree Ab 12:00 15 przez An Le 60 policjant – 31, ulicy Bonaparte, Paryż – Salon des Cent_Biblioteka Artystyczno-Literacka
Jest to retuszowana reprodukcja starych mistrzów sztuki cyfrowej będąca własnością publiczną.
Informacje poniżej pochodzą z Wikipedia.org – Niektóre informacje powyżej pochodzą z Wikiart.org
Alfons Maria Mucha Lipiec 24, 1860 – lipiec 14, 1939), był znany na całym świecie jako Alphonse Mucha. Był wybitnym czeskim malarzem, ilustrator i grafik, mieszkający w Paryżu w okresie secesji, i jest najbardziej znany ze swoich wyraźnie stylizowanych i dekoracyjnych plakatów teatralnych, szczególnie te Sarah Bernhardt.
Tworzył ilustracje, reklamy, panele dekoracyjne, i projekty, który stał się jednym z najbardziej znanych obrazów tego okresu.
W drugiej części swojej kariery, w wieku 43, wrócił do ojczyzny Czech i Moraw w Austrii i poświęcił się namalowaniu serii dwudziestu monumentalnych płócien znanych jako Epopeja słowiańska, przedstawiający historię wszystkich narodów słowiańskich świata, które namalował między 1912 i 1926.
W 1928, w 10. rocznicę niepodległości Czechosłowacji, przedstawił serię narodowi czeskiemu. Uważał to za swoje najważniejsze dzieło. Jest teraz na wystawie w Pradze.