Aleksander Wielki przecina węzeł gordyjski
Aleksander Wielki przecinający węzeł gordyjski ok. 1718-19 r. autorstwa włoskiego artysty Giovanni Paolo Pannini (1691–1765); znany jako architekt i malarz swoich widoków na Rzym, szczegółowo o starożytności tego wielkiego miasta.
Utwór ten nawiązuje do legendy o Frygach, starożytnym ludu indoeuropejskim mówiącym, który w starożytności zamieszkiwał środkowo-zachodnią Anatolię; i byli spokrewnieni z Grekami.
Frygowie byli bez króla; lecz wyrocznia w Telmissie, starożytna stolica Licji wydała dekret, że następny człowiek, który wkroczy do miasta, jadąc na wozie z wozem, powinien zostać ich królem.
Wtedy chłop imieniem Gordiasz przybył do miasta na wozie zaprzężonym w woły i natychmiast został ogłoszony królem; i z wdzięczności, jego syn Midas poświęcił wóz, którym jechał jego ojciec, frygijskiemu bogu Sabaziosowi; którego Grecy utożsamiali z Zeusem i przywiązali go do słupa misternym węzłem z kory derenia.
Wóz wołu nadal stał w pałacu dawnych królów Frygii w Gordium w IV wieku p.n.e., kiedy przybył tam Aleksander Wielki; w tym czasie królestwo Frygii zostało zredukowane do satrapii, lub prowincja, imperium perskiego.
Następnie inna wyrocznia oświadczyła, że przeznaczeniem człowieka zdolnego rozwikłać skomplikowany węzeł zostanie władca Azji; więc Aleksander przyłożył rękę do rozwikłania węzła, ale z niewielkim sukcesem; ale doszedł do wniosku, że nie ma znaczenia, w jaki sposób węzeł zostanie rozwiązany, więc wyciągnął miecz i jednym uderzeniem przeciął go w połowie.
Jest to wyretuszowana reprodukcja sztuki cyfrowej obrazu z domeny publicznej.
Informacje powyżej & Poniżej pochodzi z Wikipedia.org
Giovanni Paolo Panini lub Giovanni Paolo Pannini był malarzem i architektem, który pracował w Rzymie i jest znany przede wszystkim jako jeden z wedutystów (“zobacz malarzy”).
Jako malarz, Pannini jest najbardziej znany ze swoich widoków na Rzym, w którym szczególnie interesował się zabytkami miasta.
Do jego najsłynniejszych dzieł należy widok wnętrza Panteonu (w imieniu Francesco Algarotti 1712 – 1764 – Polimat wenecki), i jego weduty przedstawiające galerie obrazów przedstawiające widoki Rzymu.
Większość jego prac, zwłaszcza te z ruin, mają fantazyjne i nierealne zdobienie charakterystyczne dla motywów capriccio. W tym przypominają capricci włoskiego malarza i grafika Marco Ricci (1676 – 1730).
Panini malował także portrety, w tym jeden z papieża Benedykta XIV (urodzony Prospero Lorenzo Lambertini 1675 – 1758 – Głowa Kościoła Katolickiego od 1740 – 1758).
W Rzymie, Panini zasłynął jako dekorator pałaców. Niektóre z jego prac obejmowały Villa Patrizi c1719/25, Palazzo de Carolis c1720, i Seminario Romano c1721/22).
W 1719, Panini został przyjęty do Kongregacji Virtuosi al Pantheon. Wykładał w Rzymie w Accademia di San Luca i Académie de France, gdzie podobno wpłynął na Jean-Honoré Fragonard. W 1754, służył jako książę (dyrektor) Accademia di San Luca.