Święto Belszaccara
Święto Belszaccara ok. 1826 r. autorstwa brytyjskiego malarza Johna Martina (1789 – 1854); malarz romantyczny, ilustrator i grawer religijny i fantastyczne kompozycje.
Ten zremasterowany obraz jest ręcznie kolorowym drukiem wklęsłym wykonanym techniką mieszaną, dzięki uprzejmości Narodowej Galerii Sztuki w Waszyngtonie.
Jest to wspaniała prezentacja historii biblijnej historii Napis na ścianie z rozdziału Księgi Daniela 5.
Historia opowiada nam o Belszaccarze, synu i następcy tronu Nabonidusa (r. 556–539 p.n.e), ostatni król imperium nowobabilońskiego, urządził wielką ucztę i napił się naczyń zrabowanych podczas zniszczenia Pierwszej Świątyni lub Świątyni Salomona w Jerozolimie; zbudowany za panowania króla Salomona i ukończony w r 957 EBC.
Świątynia została splądrowana, a następnie zniszczona 586/587 p.n.e. przez babilońskiego króla Nabuchodonozora II, który także deportował Żydów do Babilonu.
Podczas uczty pojawia się ręka i pisze na ścianie przerażającej Belszaccara i uczestników uczty; i w ten sposób wzywa swoich mędrców, którym nie udało się odczytać pisma.
Królowa radzi Belszaccarowi, aby posłał po Daniela, który słynie ze swojej mądrości, który czyta i interpretuje przesłanie, dając Belszaccarowi znać, że z powodu jego bluźnierczych czynów jego czas jako władcy dobiegnie końca, a jego królestwo zostanie podzielone pomiędzy Medów (starożytny naród irański) i Persowie (irańska grupa etniczna).
Na zdjęciu widzimy Belszaccara i szlachtę zgromadzoną przy dużym stole, który znajduje się blisko tronu, za którym stoi Menora; podczas gdy poniżej widzimy wszystkich ludzi, którzy wzięli udział w uczcie, którzy jedzą i tańczą przy dziesiątkach masywnych stołów, w całym kompleksie.
Po lewej stronie grafiki znajdują się słowa zapisane na ścianie wysoko, z płonącymi promieniami światła strzelającymi z nich i w oddali górującymi nad wszystkim, Wieża Babel.
Jest to retuszowana reprodukcja starych mistrzów sztuki cyfrowej będąca własnością publiczną.