Juno Asking Aeolus To Release The Winds
Juno Asking Aeolus To Release The Winds c1769 by French Painter Francois Boucher (1703 – 1770), die ook een ervaren tekenaar en etser was. Hij werkte in de rococostijl en staat bekend om zijn idyllische klassieke thema's, pastorale taferelen en decoratieve allegorieën.
This is a depiction of the Greek-Roman Mythological tale of Juno (Chief Goddess akin to the Greek Hera) visiting Aeolus (King of the mythical, floating island of Aiolia or Aeolia), who is the keeper of the winds and urging him to release these mythological creatures so that their fury and might, may provoke a violent storm at sea, which would result in the destruction of the Aeneas’s Fleet.
Things don’t turn out as Juno expects, even though she has offered Aeolus her most beautiful nymph Deiopea in marriage; and aiming her torch strait at his heart, the love struck Aeolus does as she ask.
Then Cupid unsheathes an arrow to target the compliant nymph Deiopea, that has her wrist bound with pearls; but the power God of the Sea Neptune interferes and prevails over the winds that were released from the cavernous island interior, by rendering the waters of the sea into a calm state.
To complete the scene we find cherubs flying in the air and some floating on a cloud above the water and two other sea nymphs in the water surround by very large gulping fish.
Juno Asking Aeolus To Release The Winds is a remastered digital art old masters reproduction of a public domain image that is available as a canvas print online.
Info hieronder afgeleid van Wikipedia.org
Een inwoner van Parijs, Francois Boucher was the son of a lesser known painter Nicolas Boucher, die hem zijn eerste artistieke opleiding gaf. Op de leeftijd van zeventien, een schilderij van Boucher werd bewonderd door de schilder François Lemoyne. Lemoyne benoemde later Boucher als zijn leerling, maar na slechts drie maanden, hij ging werken voor de graveur Jean-François Cars.
In 1720, hij won de elite Grand Prix de Rome voor schilderen, maar maakte pas vijf jaar later gebruik van de daaruit voortvloeiende kans om in Italië te studeren, vanwege financiële problemen bij de Koninklijke Academie voor Schilderkunst en Beeldhouwkunst.[1] Bij zijn terugkeer van zijn studie in Italië werd hij toegelaten tot de opnieuw opgerichte Académie de peinture et de sculpture on 24 november 1731. Zijn receptie stuk (receptie stuk) was zijn Rinaldo en Armida van 1734.
Boucher huwde Marie-Jeanne Buzeau in 1733. Het echtpaar kreeg samen drie kinderen. Boucher werd een faculteitslid in 1734 en zijn carrière versnelde vanaf dit punt toen hij werd gepromoveerd tot hoogleraar en vervolgens tot rector van de Academie, inspecteur worden bij de Royal Gobelins Manufactory en uiteindelijk Premier Peintre du Roi (Eerste schilder van de koning) in 1765. Portret van Marie-Louise O'Murphy c. 1752
Boucher stierf op 30 Kunnen 1770 in zijn geboorteland Parijs. Zijn naam, samen met die van zijn beschermheer Madame de Pompadour, synoniem was geworden met de Franse Rococo-stijl, de gebroeders Goncourt ertoe brengen te schrijven: “Boucher is een van die mannen die de smaak van een eeuw vertegenwoordigen, wie uiten, personifiëren en belichamen.”
Boucher staat erom bekend dat de natuur dat is “te groen en slecht verlicht” (te groen en slecht verlicht).
Boucher werd geassocieerd met de edelsteengraveur Jacques Guay, wie hij leerde tekenen. Hij begeleidde ook de Moravisch-Oostenrijkse schilder Martin Ferdinand Quadal en de neoklassieke schilder Jacques-Louis David in 1767.[4] Later, Boucher maakte een reeks tekeningen van werken van Guay, die Madame de Pompadour vervolgens graveerde en als een mooi gebonden boekdeel verspreidde onder bevoorrechte hovelingen