Portret Boyarynyi
Portret Boyarynyi autorstwa rosyjskiego malarza Konstantin Makowski (1839 – 1915); specjalizująca się w rosyjskich obrazach historycznych, przedstawiających wyidealizowany obraz rosyjskiego życia w minionych stuleciach.
To piękny portret młodej Boyaryny lub Boyariny, czyli ubrany w tradycyjny rosyjski strój ludowy ówczesnej klasy szlacheckiej.
Na czubku głowy znajduje się nakrycie głowy z żółtego warkocza z perłami na obwodzie, na to nakłada się różowo-czerwona chustka opadająca na ramiona i bardzo szeroka brązowa opaska z kwiatowymi akcentami, która otacza wszystko.
Nosi pasujący zestaw dużych, okrągłych, plecionych żółtych kolczyków, a także tkany i pleciony choker z czerwonym rubinem w złocie umieszczonym z przodu pośrodku, z dwoma dodatkowymi zielonymi szmaragdami po obu stronach osadzonymi w złotych miejscach.
Choker ma następnie kolejny tkany element z żółtego materiału, który biegnie przez środek klatki piersiowej z białą plecioną nakładką po obu stronach.
Ma na sobie także chustę, która spoczywa na jej prawym ramieniu, kawałek złotej biżuterii, a pod białym plecionym materiałem widać białą bluzkę.
Ostatnią częścią garderoby, którą ma na sobie, jest bardzo gruby i pluszowy strój, który jest niebieski w okolicach talii; i żółte wzdłuż rękawów i zewnętrznych części klatki piersiowej po obu stronach.
Portret Boyarynyi to zremasterowana cyfrowa reprodukcja starych mistrzów obrazu należącego do domeny publicznej, która jest dostępna jako wydruk na płótnie online.
Informacje poniżej pochodzą z Wikipedia.org
Konstantin Makowski był wpływowym malarzem rosyjskim, związany z “Pieredwiżniki (Wędrowcy)”. Wiele jego historycznych obrazów, takich jak Pod Koroną (1889) znany również jako Strój Rosyjskiej Panny Młodej i Przed Ślubem, pokazał wyidealizowany pogląd na rosyjskie życie z poprzednich stuleci. Jest często uważany za przedstawiciela sztuki akademickiej.
Konstantin Makowski urodził się w Moskwie. Jego ojciec był rosyjskim artystą i malarzem-amatorem, Jegor Iwanowicz Makowski. Jego matka była kompozytorką, i miała nadzieję, że jej syn pewnego dnia pójdzie w jej ślady. Jego młodsi bracia Władimir i Nikołaj oraz jego siostra Aleksandra również zostali malarzami.
W 1851 Makowski wstąpił do Moskiewskiej Szkoły Malarstwa, Rzeźba i Architektura, gdzie został prymusem, łatwe zdobywanie wszystkich dostępnych nagród. Jego nauczycielami byli Karl Bryullov i Wasilij Tropinin. Skłonności Makowskiego do romantyzmu i efektów dekoracyjnych można wytłumaczyć wpływem Bryulłowa.
Chociaż jego pasją była sztuka, zastanawiał się także, czego chciała od niego matka. Wyruszył w poszukiwaniu kompozytorów, do których mógłby się odnieść, i najpierw udał się do Francji. Zanim, zawsze był miłośnikiem muzyki klasycznej, i wysłuchałem wielu kawałków. Często żałował, że nie może zmienić melodii, lub styl niektórych z nich, aby uczynić je przyjemniejszymi. Później w jego życiu to się spełniło.
W 1858 Makovsky wstąpił do Imperial Academy of Arts w Sankt Petersburgu. Od 1860 brał udział w wystawach Akademii z obrazami m.in. Uleczenie niewidomych (1860) i Agenci Fałszywego Dmitrija zabijają syna Borysa Godunowa (1862). W 1863 Makovsky wraz z trzynastoma innymi studentami protestował przeciwko podejmowaniu przez Akademię tematów z mitologii skandynawskiej w konkursie o Wielki Złoty Medal Akademii; wszyscy opuścili akademię bez formalnego dyplomu.
Makovsky został członkiem spółdzielni (artel) artystów pod przewodnictwem Iwana Kramskoja, zazwyczaj produkując obrazy Wędrowców na temat życia codziennego (Wdowa 1865, Sprzedawca śledzi 1867, itp.). Od 1870 był członkiem-założycielem Towarzystwa Objazdowych Wystaw Artystycznych i kontynuował pracę nad obrazami poświęconymi życiu codziennemu. Swoje prace wystawiał zarówno na wystawach Akademii, jak i Wędrujących Wystawach Sztuki Wędrowców.
Znacząca zmiana w jego stylu nastąpiła po podróży do Egiptu i Serbii w połowie lat siedemdziesiątych XIX wieku. Jego zainteresowania zmieniły się od problemów społecznych i psychologicznych do artystycznych problemów koloru i kształtu.
W latach 80. XIX wieku stał się modnym autorem portretów i obrazów historycznych. Na Światowych Targach im 1889 w Paryżu otrzymał Wielki Złoty Medal za obrazy Śmierć Iwana Groźnego, Wyrok Parysa, oraz Demon i Tamara. Był jednym z najbardziej cenionych i najlepiej opłacanych artystów rosyjskich tamtych czasów. Wielu demokratycznych krytyków uważało go za renegata Wędrowców’ ideały, produkcja (like Henryk Siemiradzki) uderzające, ale płytkie prace, podczas gdy inni postrzegają go jako prekursora rosyjskiego impresjonizmu.
Makowski zginął w r 1915 kiedy jego powóz konny został potrącony przez tramwaj elektryczny w Sankt Petersburgu.