Architektoniczne rzymskie Capriccio z filozofem Diogenesem
Architektoniczne rzymskie Capriccio z filozofem Diogenesem włoskiego malarza Giovanni Paolo Panini (1691 – 1765); znany jako architekt i malarz swoich widoków na Rzym, szczegółowo o starożytności tego wielkiego miasta.
To fantazja osadzona wśród starożytnych rzymskich ruin z filozofem Diogenesem jako centralną postacią przy fontannie w ruinach starożytnej świątyni, z mężczyznami i kobietami gromadzącymi się wokół filozofa, aby zobaczyć i usłyszeć, jak mówi.
W tle widzimy Koloseum, posąg Herkulesa Farnese, Kolumna Trajana upamiętniająca zwycięstwo rzymskiego cesarza Trajana w wojnach dackich z 101 do 102 AD i 105 do 106 AD i inne rzymskie posągi.
Architektoniczne rzymskie Capriccio z filozofem Diogenesem to wyretuszowana cyfrowa reprodukcja starych mistrzów obrazu z domeny publicznej, którą można kupić jako druk na płótnie online.
Informacje poniżej pochodzą z Wikipedia.org
Giovanni Paolo Panini lub Giovanni Paolo Pannini był malarzem i architektem, który pracował w Rzymie i jest znany przede wszystkim jako jeden z wedutystów (“zobacz malarzy”).
Jako malarz, Pannini jest najbardziej znany ze swoich widoków na Rzym, w którym szczególnie interesował się zabytkami miasta.
Do jego najsłynniejszych dzieł należy widok wnętrza Panteonu (w imieniu Francesco Algarotti 1712 – 1764 – Polimat wenecki), i jego weduty przedstawiające galerie obrazów przedstawiające widoki Rzymu.
Większość jego prac, zwłaszcza te z ruin, mają fantazyjne i nierealne zdobienie charakterystyczne dla motywów capriccio. W tym przypominają capricci włoskiego malarza i grafika Marco Ricci (1676 – 1730).
Panini malował także portrety, w tym jeden z papieża Benedykta XIV (urodzony Prospero Lorenzo Lambertini 1675 – 1758 – Głowa Kościoła Katolickiego od 1740 – 1758).
W Rzymie, Panini zasłynął jako dekorator pałaców. Niektóre z jego prac obejmowały Villa Patrizi c1719/25, Palazzo de Carolis c1720, i Seminario Romano c1721/22).
W 1719, Panini został przyjęty do Kongregacji Virtuosi al Pantheon. Wykładał w Rzymie w Accademia di San Luca i Académie de France, gdzie podobno wpłynął na Jean-Honoré Fragonard. W 1754, służył jako książę (dyrektor) Accademia di San Luca.