Zasłona Weroniki
Welon Weroniki Circa 1618-1622 włoskiego malarza Domenico Fetti (1589 – 1623), włoski malarz barokowy działający głównie w Rzymie, Mantua i Wenecja.
Ten portret Chrystusa jest najbardziej fascynującym obrazem, który przedstawia twarz Chrystusa, gdy została przeniesiona na chustkę, którą kobiety dały Chrystusowi, aby wytrzeć mu czoło, gdy był w drodze na ukrzyżowanie przed swoją matką mary.
The Veil of Veronica is a retouched digital art old masters reproduction of a public domain image that is available online for purchase as a rolowany nadruk.
Informacje poniżej formularza Wikipedia.org
Urodzony w Rzymie dla mało znanego malarza, Pietro Fetti, Mówi się, że Domenico odbywał praktyki początkowo pod kierunkiem Ludovico Cigoli, czy jego uczeń Andrea Commodi w Rzymie z ok. 1604–1613. Następnie pracował w Mantui od 1613 do 1622, pod patronatem kardynała, później książę Ferdynand I Gonzaga.
W Pałacu Książęcym, namalował Cud Chleba i Ryb. Z serii przedstawień przypowieści nowotestamentowych, które przeprowadził dla studia swojego patrona, powstała popularna specjalność, a on i jego pracownia często powtarzali swoje kompozycje.
W sierpniu lub wrześniu 1622, jego waśnie z niektórymi wybitnymi Mantuanami doprowadziły go do przeniesienia się do Wenecji, które przez kilka pierwszych dekad siedemnastego wieku utrzymywały się w sponsorowaniu stylów manierystycznych (uosobiony przez Palmę Młodszą i następców Tintoretta i Veronese).
Do tej mieszanki, w latach 20. XVII wieku – 30s, trzy “obcokrajowcy” Fetti i jego młodsi współcześni Bernardo Strozzi i Jan Lys tchnęli pierwsze wpływy rzymskiego baroku. Zaadaptowali niektóre z bogatej kolorystyki Wenecji, ale dostosowali ją do realizmu i monumentalności pod wpływem Caravaggia.
W Wenecji, gdzie pozostał pomimo próśb księcia o powrót do Mantui, Fetti zmienił swój styl: jego sformalizowany styl malowania stał się bardziej kolorowy.
Ponadto, poświęcił uwagę mniejszym gablotom, które dostosowują obrazowanie gatunkowe do opowieści religijnych. Jego grupa obrazów zatytułowana Przypowieści, które reprezentują sceny Nowego Testamentu, są w Dreźnie Gemäldegalerie. Wpłynął na Leonaerta Bramera.
Wydaje się, że jego styl malowania był pod wpływem Rubensa. Prawdopodobnie nadal znalazłby doskonały patronat w Wenecji, gdyby nie umarł tam w 1623 lub 1624.
Jan Lys, osiem lat młodszy, ale kto przybył do Wenecji prawie jednocześnie?, zmarł podczas zarazy 1629 – 30.
Następnie, Styl Fetti wpłynął na Wenecjan Pietro della Vecchia i Sebastiano Mazzone. Jego uczniami w Mantui byli Francesco Bernardi (Bigolaro) i Dionisio Guerri.
Uczył także malarstwa swojej siostrze Lucrinie, a jej prace czasami mu przypisywano.