Niemowlę Samuel
Niemowlę Samuel c1777 przez brytyjskiego malarza Joshuę Reynoldsa (1723 – 1792); którzy specjalizowali się w malarstwie portretowym z okresu rokoko, Barokowy, Neoklasycyzm, renesans, Okresy gruzińskie.
This is a wonderful portrait of the Biblical character Samuel as a child kneeling in modlitwa as the light of heaven shines upon him.
Samuel was born to Elkanah of Ephraim and Hannah in answer to a prayer from his childless mother, and with his birth, his mother dedicated him into the service of the lord.
Jest to retuszowana cyfrowa reprodukcja starych mistrzów obrazu z domeny publicznej, która jest dostępna jako druk na płótnie online.
Informacje poniżej od Wikipedia.org
Sir Joshua Reynolds PRA FRS FRSA (16 lipiec 1723 – 23 Luty 1792) był angielskim malarzem, specjalizujący się w portretach. John Russell powiedział, że był jednym z najważniejszych europejskich malarzy XVIII wieku.[1] Promował “Świetny styl” w malarstwie, które polegało na idealizacji niedoskonałego. Był założycielem i pierwszym prezesem Królewskiej Akademii Sztuk, i został pasowany na rycerza przez Jerzego III w 1769.
Reynolds urodził się w Plympton, Devon, na 16 lipiec 1723[2] trzeci syn Rev. Samuela Reynoldsa, mistrz Plympton Free Grammar School w mieście. Jego ojciec był stypendystą Balliol College, Oksford, ale nie wysłał żadnego ze swoich synów na uniwersytet.[3] Jedną z jego sióstr była Mary Palmer (1716–1794), siedem lat starszy od niego, autor Devonshire Dialogu, którego zamiłowanie do rysowania miało na niego duży wpływ, gdy był chłopcem.
W 1740 dostarczyła £60, połowa premii wypłaconej Thomasowi Hudsonowi, portrecistowi, dla ucznia Jozuego, a dziewięć lat później wypłacił pieniądze na jego wydatki we Włoszech. Jego inne rodzeństwo to Frances Reynolds i Elizabeth Johnson.
Jako chłopiec, znalazł się pod wpływem Zachariasza Mudge, którego filozofia platońska pozostała z nim przez całe życie. Reynolds sporządził fragmenty w swojej pospolitej księdze z Teofrast, Plutarch, Seneka, Marek Antoniusz, Owidiusz, William Szekspir, John Milton, Aleksander Papież, John Dryden, Józefa Addisona, Richard Steele, Aphra Behn, oraz fragmenty z teorii sztuki Leonarda da Vinci, Charles Alphonse Du Fresnoy, i André Félibien.
Dziełem, które wywarło największy wpływ na Reynoldsa, był Esej o teorii malarstwa Jonathana Richardsona (1715). Reynoldsa’ kopia z adnotacjami zaginęła przez prawie dwieście lat, dopóki nie pojawiła się w księgarni w Cambridge, z sygnaturą „J. Reynolds Pictor”, i znajduje się obecnie w zbiorach Królewskiej Akademii Sztuk, Londyn.