A Boyar Wedding Feast
A Boyar Wedding Feast c1883 by Russian Painter Konstantin Makovsky (1839 – 1915); gespecialiseerd in Russische historische schilderijen die een geïdealiseerd beeld geven van het Russische leven in de afgelopen eeuwen.
This is a painting of a festive gathering at a traditional Boyar Wedding Feast, with the men and women dressed in their best and colorful dress, with servants bringing large platters of food, including a stuffed goose; as all celebrate the marriage of the bride and groom.
This is a retouched digital art old masters reproduction of a public domain image that is available online as a canvas print.
Onderstaande informatie is afgeleid van: Wikipedia.org
Konstantin Makovsky was een invloedrijke Russische schilder, aangesloten bij de “Peredvizhniki (Zwervers)”. Veel van zijn historische schilderijen, zoals onder de kroon (1889) ook bekend als de kleding van de Russische bruid en voor de bruiloft, toonde een geïdealiseerd beeld van het Russische leven van voorgaande eeuwen. Hij wordt vaak beschouwd als een vertegenwoordiger van de academische kunst.
Konstantin Makovsky werd geboren in Moskou. Zijn vader was de Russische kunstfiguur en amateurschilder, Yegor Ivanovitsj Makovsky. Zijn moeder was een componist, en ze hoopte dat haar zoon op een dag in haar voetsporen zou treden. Zijn jongere broers Vladimir en Nikolay en zijn zus Alexandra werden ook schilders.
In 1851 Makovsky ging naar de Moskouse schilderschool, Beeldhouwkunst en architectuur waar hij de beste student werd, gemakkelijk alle beschikbare onderscheidingen krijgen. Zijn leraren waren Karl Bryullov en Vasily Tropinin. Makovsky's neigingen tot romantiek en decoratieve effecten kunnen worden verklaard door de invloed van Bryullov.
Hoewel kunst zijn passie was, hij dacht ook na over wat zijn moeder had gewild dat hij deed. Hij ging op zoek naar componisten naar wie hij kon verwijzen, en ging eerst naar Frankrijk. Voordat, hij was altijd een liefhebber van klassieke muziek geweest, en luisterde naar veel stukken. Hij wenste vaak dat hij de melodie kon veranderen, of stijl van sommigen om ze leuker te maken. Later in zijn leven kwam het uit.
In 1858 Makovsky ging naar de keizerlijke kunstacademie in Sint-Petersburg. Van 1860 hij nam deel aan de tentoonstellingen van de Academie met schilderijen zoals Curing of the Blind (1860) en agenten van de valse Dmitry doden de zoon van Boris Godunov (1862). In 1863 Makovsky en dertien andere studenten hielden een protest tegen de instelling van onderwerpen uit de Scandinavische mythologie door de Academie in de competitie voor de Grote Gouden Medaille van de Academia; allen verlieten de academie zonder een formeel diploma.
Makovsky werd lid van een coöperatie (artel) van kunstenaars onder leiding van Ivan Kramskoi, typisch het produceren van Wanderers-schilderijen over het dagelijks leven (Weduwe 1865, Haring-verkoper 1867, enz.). Van 1870 hij was een van de oprichters van de Society for Traveling Art Exhibitions en bleef werken aan schilderijen die gewijd waren aan het dagelijks leven. Hij exposeerde zijn werken op zowel de Academia-tentoonstellingen als de Travelling Art Exhibitions of the Wanderers.
Een belangrijke verandering in zijn stijl vond plaats na een reis naar Egypte en Servië in het midden van de jaren 1870. Zijn interesses veranderden van sociale en psychologische problemen naar de artistieke problemen van kleur en vorm.
In de jaren 1880 werd hij een modieuze auteur van portretten en historische schilderijen. Op de Wereldtentoonstelling van 1889 in Parijs ontving hij de Grote Gouden Medaille voor zijn schilderijen Dood van Ivan de Verschrikkelijke, Het oordeel van Parijs, en Demon en Tamara. Hij was een van de meest gewaardeerde en best betaalde Russische kunstenaars van die tijd. Veel democratische critici beschouwden hem als een afvallige van de Wanderers’ idealen, produceren (zoals Henryk Siemiradzki) opvallende maar oppervlakkige werken,[2] terwijl anderen hem zien als een voorloper van het Russische impressionisme.
Makovsky werd vermoord in 1915 toen zijn paardenkoets werd aangereden door een elektrische tram in Sint-Petersburg.