Antique Amtic Temple Engraving
Antique Amtic Temple Engraving c1743 by Italian Artist Giovanni Battista Piranesi (1720 – 1778); schilder, klassieke archeoloog en architect bekend om zijn etsen van Rome en fictieve atmosferische gevangenissen.
I beautiful architectural engraving showing anenormous Antique Temple with visitors that look abolutely tiny in comparison to the spiral staircase, columns and arches and giant insence urns; the illustration also has a verse written below it that states:
Tempio amtico inventato e disegnata alla maniera di quelli che si fabbricavano in onore della Dea Vesta: quindi vedesi in mezzo la grand Ara, sopra della quale conservavasi dalle Vergini Vestali L’inestinguibile fuoco sacro.
Tutta l’opera e Corintia ornata di statue e di bassi rilievi, e di altri ornamenti ancora.
Il piano di questo Tempio e no tabilmente elevato dal suolo: vedesi in mezzo lo Cella rotonda, come lo e pure tutto il gran Vaso del Tmpio stesso: quattro loggie portavano ad essa, e per altrettante scale visi ascendeva.
Le parieti del gran Tempio stesso hanno due ordini, sopra il secondo d’incurva una vasta Cupola con isfondati, e rosoni, e termina in una grande apertura, dalla qte dipende il lume alla Cella che le sta sotto.
Gio Batta Piranefi Arch. inv; ed incife in Roma l’Anno 1743
Translated Using Google Translate
Amtic temple invented and designed in the manner of those who were built in honor of the Goddess Vesta: therefore in the middle of the great Ara, above which the inextinguishable sacred fire was preserved by the Vestal Virgins.
The whole work is Corintia decorated with statues and low reliefs, and still other ornaments.
The floor of this Temple is not easily elevated from the ground: you can see the round Cell in the middle, as well as the whole great Vase of the Temple itself: four loggias led to it, and by as many stairs faces ascended.
The walls of the great temple itself have two orders, above the second a vast dome with arches, and rose windows, and ends in a large opening, from which depends the light to the cell that is below.
Gio Batta Piranefi Arch. Inv; and incife in Rome the year 1743
Dit is een retoucheerde digitale reproductie van kunst oude meesters van een openbaar domeinafbeelding.
Info hieronder afgeleid van Wikipedia.org
Piranesi was de zoon van een steenhouwer en werd geboren in Venetië, in de parochie van S. Moisè waar hij werd gedoopt. Zijn broer Andrea liet hem kennismaken met de Latijnse literatuur en de oude Grieks-Romeinse beschaving.
Later ging hij in de leer bij zijn oom, Matteo Lucchesi, die een vooraanstaande architect was in Magistrato delle Acque, de staatsorganisatie die verantwoordelijk is voor de engineering en het herstel van historische gebouwen.
Van 1740, Giovanni kreeg de kans om in Rome te werken als tekenaar voor Marco Foscarini, de Venetiaanse ambassadeur van de nieuwe paus Benedictus XIV.
Hij woonde in het Palazzo Venezia en studeerde bij Giuseppe Vasi, die hem kennis liet maken met de kunst van het etsen en graveren van de stad en haar monumenten?.
Giuseppe Vasi ontdekte dat Giovanni's talent veel groter was dan dat van een gewone graveur; volgens Legrand, Vasi vertelde Piranesi dat “je bent te veel een schilder, mijn vriend, graveur zijn.”
Na zijn studie bij Vasi concludeerde, werkte hij samen met leerlingen van de Franse Academie in Rome om een reeks vedute (keer bekeken) van de stad.
In 1743 Giovanni maakte zijn eerste werk, het eerste deel van architectuur en perspectieven, en volgde dat op in 1745 met verschillende uitzichten op het oude en moderne Rome.
Van 1743 naar 1747 Giovanni was voornamelijk in Venetië, waar, volgens sommige bronnen, hij bezocht vaak Giovanni Battista Tiepolo, een toonaangevende artiest in Venetië.
Het was Tiepolo die de restrictieve reproductieve conventies uitbreidde, topografische en antiquarische gravures.
Giovanni keerde daarna terug naar Rome, waar hij een werkplaats opende in de Via del Corso; en in 1748 – 1774 hij creëerde een belangrijke reeks vedute van de stad die zijn faam vestigde.
In de tussentijd wijdde Piranesi zich aan het meten van veel van de oude gebouwen, die leidde tot de publicatie van Le Antichità Romane de’ tijd van de eerste Republiek en de eerste keizers (“Romeinse oudheden uit de tijd van de Eerste Republiek en de Eerste Keizers”).
In 1761 hij werd lid van de Accademia di San Luca en opende een eigen drukkerij. In 1762 de collectie gravures van Campo Marzio uit het oude Rome werd gedrukt.
Het jaar daarop kreeg hij van paus Clemens XIII de opdracht om het koor van San Giovanni in Laterano . te restaureren, maar het werk kwam niet uit.
In 1764, een van de neven van de paus, Kardinaal Rezzonico, benoemde hem om zijn enige architecturale werk te beginnen, de restauratie van de kerk van Santa Maria del Priorato in de Villa van de Ridders van Malta, op de Aventijn-heuvel in Rome.
Hij combineerde klassieke architecturale elementen, trofeeën en wapenschilden met zijn eigen fantasierijke genie voor het ontwerp van de gevel van de kerk en de muren van het aangrenzende Piazza dei Cavalieri di Malta.
In 1767 hij werd tot ridder van het Gulden Spoor gemaakt, waardoor hij zichzelf kon ondertekenen “Cav[legeren] Piranesi”. In 1769 zijn publicatie van een reeks ingenieuze en soms bizarre ontwerpen voor schoorsteenmantels, evenals een origineel assortiment meubelstukken, vestigde zijn plaats als een veelzijdige en vindingrijke ontwerper.
In 1776 maakte hij zijn bekendste werk als ‘restaurateur’’ van oude beeldhouwkunst, de Piranesi-vaas, en in 1777 – 78 hij publiceerde Leftovers of the Pesto Buildings (Overblijfselen van de gebouwen van Paestum).