Markiza de Pompadour
Markiza de Pompadour c1700&50 przez francuskiego malarza Francois Boucher (1703 – 1770); znany również jako rysownik, grawer i dekorator w stylu francuskiego rokoko, był dobrze znany ze swojego bogatego mitologicznego, motywy alegoryczne i erotyczne, był nadwornym malarzem Ludwika XV i ulubieńcem markizy de Pompadour.
Jeanne Antoinette Poisson (1721 – 1764) Markiza de Pompadour Księżna Menars, pozuje w zwiewnej sukience ozdobionej kwiatami i biżuteryjnymi akcentami; stojąc przy czymś, co wydaje się być klawesynem w dość zabałaganionym pomieszczeniu; z książkami, zwoje, kwiaty światową kulę rozsypaną na podłodze; część jej sukienki spoczywa na niebieskim krześle po jej prawej stronie.
W tle dwudrzwiowy regał wypełniony książkami, na którym stoją dwa wazony, a po jej lewej stronie bardzo duże lustro ścienne tuż przy klawesynie.
La Marquise de Pompadour to wyretuszowana reprodukcja sztuki cyfrowej obrazu z domeny publicznej.
Informacje poniżej pochodzą z Wikipedia.org
Pochodzący z Paryża, Boucher był synem mniej znanego malarza Nicolasa Bouchera, który dał mu pierwszy trening artystyczny. W wieku siedemnastu lat, obraz Bouchera podziwiał malarz François Lemoyne. Lemoyne mianował później Bouchera swoim uczniem, ale już po trzech miesiącach, poszedł do pracy dla grawera Jean-François Cars.
W 1720, zdobył elitarne Grand Prix de Rome za malarstwo, ale dopiero pięć lat później skorzystał z wynikającej z tego możliwości studiowania we Włoszech, z powodu problemów finansowych w Królewskiej Akademii Malarstwa i Rzeźby.[1] Po powrocie ze studiów we Włoszech został przyjęty do zrefundowanej Académie de peinture et de sculpture na 24 listopad 1731. Jego kawałek recepcji (kawałek recepcji) był jego Rinaldo i Armida z 1734.
Boucher poślubił Marie-Jeanne Buzeau w 1733. Para miała razem troje dzieci. Boucher został członkiem wydziału w 1734 i od tego momentu jego kariera nabrała tempa, gdy został mianowany profesorem, a następnie rektorem Akademii, zostaje inspektorem w Królewskiej Manufakturze Gobelinów i wreszcie premierem Peintre du Roi (Pierwszy malarz króla) w 1765. Portret Marie-Louise O'Murphy c. 1752
Boucher zmarł dnia 30 Móc 1770 w rodzinnym Paryżu. Jego imię, wraz z tym jego patronki Madame de Pompadour, stał się synonimem francuskiego stylu rokoko, prowadząc braci Goncourt do pisania: “Boucher jest jednym z tych mężczyzn, którzy reprezentują smak stulecia, kto wyraża?, personifikować i ucieleśniać go.”
Boucher słynie z tego, że mówi, że natura jest “zbyt zielony i słabo oświetlony” (zbyt zielony i źle oświetlony).
Boucher był związany z grawerem kamieni szlachetnych Jacques Guay, kogo nauczył rysować. Był również mentorem dla morawsko-austriackiego malarza Martina Ferdinanda Quadala oraz neoklasycznego malarza Jacquesa-Louisa Davida w 1767.[4] Później, Boucher wykonał serię rysunków dzieł Guay, które Madame de Pompadour następnie wygrawerowała i rozprowadziła jako ładnie oprawiony tom wśród uprzywilejowanych dworzan