Jest to portret w stylu orientalnym pięknej młodej damy w siedzącej pozie na półce z żółtym wzorzystym materiałem owiniętym wokół talii
ten Śmierć Of Juliusz Cezar w rzymskim Senacie Grawerowanie autorstwa brytyjskiego grawera Jamesa Charlesa Armytage'a (1802 – 1897); według obrazu francuskiego malarza Jeana-Léona Gérôme’a (1824 – 1904). Wiadomo, że James stworzył ponad 200 ryciny w trakcie swojej kariery.
Śmierć Juliusza Cezara w Senacie rzymskim to dramatyczna i pełna mocy scena przedstawiająca wydarzenia owego wiernego marcowego dnia 15, 44 PNE. w historii Rzymu; podczas pobytu w rzymskim Senacie, Juliusz Cezar zostaje zamordowany przez 60 spiskowcy to, pod przewodnictwem Marka Juniusza Brutusa i Gajusza Kasjusza Longinusa.
Wszyscy zabójcy zamieszani w śmierć Cezara zebrali się, wiwatując na temat jego morderstwa, gdy wymachują mieczami w powietrzu po dźgnięciu go i posiekaniu go na śmierć; podczas gdy w tle widzimy wielu innych senatorów rzymskiego senatu uciekających w obawie o własne życie.
Z krzesłem, na którym siedział Cezar, przewróciło się na schodach, widzimy jego zakrwawione ciało leżące na podłodze i ślad jego krwi niesiony na sandałach jego radosnych morderstw.
Grawerowanie śmierci Juliusza Cezara w rzymskim Senacie to retuszowana cyfrowa reprodukcja obrazu z domeny publicznej.
Poniżej informacje pochodzące z Wikipedia
Jean-Leon Gerome (11 Móc 1824 – 10 styczeń 1904) był francuskim malarzem i rzeźbiarzem w stylu znanym obecnie jako akademizm. Jego obrazy były tak szeroko reprodukowane, że był “prawdopodobnie najsłynniejszy żyjący artysta na świecie do 1880 roku.”[1] W swoim dorobku miał malarstwo historyczne, mitologia grecka, orientalizm, portrety, i inne przedmioty, doprowadzenie tradycji malarstwa akademickiego do artystycznej kulminacji. Uważany jest za jednego z najważniejszych malarzy tego okresu akademickiego.
W 1840 pojechał do Paryża, gdzie studiował pod kierunkiem Paula Delaroche, którym towarzyszył do Włoch w 1843. Odwiedził Florencję, Rzym, Watykan i Pompeje. Po powrocie do Paryża w 1844, jak wielu studentów Delaroche, dołączył do atelier Charlesa Gleyre'a i studiował tam przez krótki czas. Następnie uczęszczał do Szkoły Sztuk Pięknych. W 1846 próbował wejść do prestiżowej Prix de Rome, ale nie powiodło się w ostatnim etapie, ponieważ jego rysunek był niewystarczający.
Jego obraz Walka kogutów (1846) to ćwiczenie akademickie przedstawiające nagiego młodego mężczyznę i bardzo cienką udrapowaną młodą kobietę z dwoma walczącymi kutasami, z Zatoką Neapolitańską w tle. Wysłał ten obraz do paryskiego salonu 1847, gdzie zdobył medal III klasy. Ta praca była postrzegana jako uosobienie ruchu neo-greckiego, który powstał ze studia Gleyre'a (w tym Henri-Pierre Picou i Jean-Louis Hamon), i był orędownikiem wpływowego francuskiego krytyka Théophile Gautier, którego recenzja przyniosła Gérôme'owi sławę i skutecznie zapoczątkowała jego karierę.
Gérôme porzucił marzenie o zdobyciu Prix de Rome i wykorzystał swój nagły sukces. Jego obrazy Dziewica, Dzieciątko Jezus oraz św. Jan i Anakreon, Bacchus i Eros zdobyli medal II klasy na Salonie Paryskim w 1848. W 1849, wyprodukował obrazy Michał Anioł (zwany także W swoim Studio) i Portret damy.
W 1851, ozdobił wazę, którą później cesarz Napoleon III podarował księciu Albertowi, obecnie część Królewskiej Kolekcji w St. Pałac Jakuba, Londyn. Wystawiał greckie wnętrze, Pamiątka z Włoch, Bachus i miłość, Pijany w 1851; Paestum w 1852; i Idylla w 1853
W 1852, Gérôme otrzymał zlecenie namalowania dużego muralu przedstawiającego alegoryczny temat, który wybrał. Wiek Augusta, narodziny Chrystusa, która łączyłaby narodziny Chrystusa z podbitymi narodami oddającymi hołd Augustowi, mógł być przeznaczony do schlebiania Napoleonowi III, czyj rząd zlecił wykonanie muralu i kto został zidentyfikowany jako “nowy August.
W 1854, wykonał kolejne ważne zlecenie, dekorowanie kaplicy św. Hieronim w kościele św. Severin w Paryżu. Jego ostatnia komunia św. Hieronim w tej kaplicy odzwierciedla wpływ szkoły Ingresa na jego dzieła religijne; i w 1855 przyczynił się do Pifferaro, Pasterz, i Wiek Augusta, narodziny Chrystusa, na Wystawę Powszechną; jednak najwięcej uwagi przykuł skromny obraz „Wypoczynek w rosyjskim obozie”. .