Venus weegt Cupido
Venus weegt Cupido tegen een vlinder c1894 door Franse schilder Henri-Pierre Picou (1824 – 1895); bekend om zijn vroege portretwerk en historische onderwerpen en in zijn latere jaren om zijn allegorische en mythologische thema's
Venus weegt Cupido tegen een vlinder is een schattig en grappig schilderij met een grote vlinder die op een schotel rust aan het ene uiteinde van een grote weegschaal met Cupido (versierd met bloemen) op de andere schotel en Venus (met bloemen in het haar) toekijken terwijl de vlinder Cupido weegt.
Venus Weighs Cupid is een felgekleurde afbeelding met grillige objecten, te beginnen met de hoge vloerstaande kandelaar die Venus gebruikt om de weegschaal vast te houden; terwijl achter haar een witte en rode rolkolom is die haar linkerhand benadrukt die achter haar rug ligt en Cupido vasthoudt Groene pijlkoker gevuld met pijlen en recht vooruit een afvoer die eruitziet als een gezicht met een zeer grote ronde mond.
Venus weegt Cupido tegen een vlinder is een geretoucheerde digitale kunst oude meesters reproductie van een afbeelding uit het publieke domein is beschikbaar als een wanddecor opgerolde kunstprint.
Info hieronder afgeleid van Wikipedia.org
Henri-Pierre was een academische schilder en een van de oprichters van de Neo-Griekse school, samen met zijn goede vrienden Gustave Boulanger, Jean-Léon Gérôme, en Jean-Louis Hamon, ook academische schilders.
Alle mannen studeerden in de werkplaatsen van zowel Paul Delaroche als later Charles Gleyre. De stijl van Picou werd merkbaar beïnvloed door Gleyre; terwijl de rest van de groep over het algemeen klassieke en mythologische onderwerpen schilderde.
Picou debuteerde voor het eerst in artistieke stijl op de Salon in 1847; en het jaar daarop kreeg hij een tweedeklas medaille voor zijn schilderij, Cleopatra en Anthony op de Cydnus. Ook bekend als Cleopatra op de Cydnus, het wordt algemeen beschouwd als het meesterwerk van Picou.
De vertoning in de Salon in 1848 van Cléopâtre et Antoine sur le Cydnus is geschreven door de criticus Théophile Gautier, die vond dat het onderwerp te ambitieus was?, maar zei ook dat “Zoals het is, het geeft de beste hoop voor de toekomst van de jonge artiest, en behoort tot de zeven of acht belangrijkste schilderijen van de Salon.”
In 1875, het schilderij werd tentoongesteld in New York, en vond daarna een plaats op de muren van een privé-kunstgalerij in San Francisco.
Picou had een grote werkplaats in Parijs aan de Boulevard de Magenta, waardoor hij ruimte kreeg om aan zijn uitgestrekte fresco's te werken. Zijn populariteit bleef stijgen en hij won vervolgens de Tweede Prix de Rome in 1853 voor zijn schilderij, Jezus verdrijft de verkopers uit de tempel (De geldschieters verjaagd uit de tempel), en nog een tweedeklas medaille voor zijn Salonschilderij in 1857.
Vanaf het moment van zijn debuut in 1847, hij werd een vaste klant op de Salon, bijna elk jaar te zien tot zijn laatste tentoonstelling in 1893. Tegen het einde van het Tweede Franse Keizerrijk werd hij de meest modieuze schilder genoemd; en ontving veel commissies, inclusief opdrachten voor grote religieuze fresco's van vele kerken, waaronder de Église Saint-Roch.