At The Fountain
At The Fountain c1893 by British Painter John William Godward (1861 – 1922), carrière omvatte het einde van het neoklassieke tijdperk. Hij schilderde ook in het symbolisme, Esthetiek en academische kunststromingsstijlen
This neo-classical art painting At The Fountain, depicts a beautiful auburn colored hair young beauty standing by the fountain; with a clay jug in hand with which we can assume she was gathering water with.
She is leaning at the fountain against a green marbled column that is inlaid within a marble wall structure that contains a water fountain off to her right, as she looks at something toward her left.
Her hair is partially wrapped with a cloth and she is wearing around her neck a green beaded necklace, that contrast nicely with the white semi sheer dress she is wearing that is wrapped off around her shoulders and waist by a gold color very long length of belt wide cloth; and lastly she as a patterned light tan wrap that has reddish brown circles with inlaid patterns.
At The Fountain is a retouched digital art old masters reproduction of a public domain image.
Info hieronder van Wikipedia.org
John William Godward was de oudste van vijf kinderen, en is vernoemd naar zijn vader John en grootvader William.
Hij exposeerde op de Koninklijke Academie van 1887. Toen hij met een van zijn modellen naar Italië verhuisde 1912, zijn familie verbrak alle contact met hem en sneed zelfs zijn afbeelding uit familiefoto's. Godward keerde in Engeland terug naar Engeland 1921, overleden in 1922, having committed suicide at the age of 61; en er wordt gezegd dat hij dat in zijn afscheidsbrief heeft geschreven “waar de wereld niet groot genoeg voor is [beide] ikzelf en een Picasso”. He is buried in Brompton Cemetery, West-Londen.
Zijn vervreemde familie, die het er niet mee eens was dat hij kunstenaar werd, schaamden zich voor zijn zelfmoord en verbrandden zijn papieren. Er is slechts één foto van Godward bekend die bewaard is gebleven.
Een van zijn bekendste schilderijen is Dolce far Niente (1904), die werd aangekocht voor de collectie van Andrew Lloyd Webber in 1995. Zoals bij verschillende andere schilderijen, Godward schilderde meer dan één versie; in dit geval, een eerder (en minder bekend) 1897 versie met verder 1906 versie.
Godward was een Victoriaanse neoclassicist, en daarom, in theorie, een volgeling van Frederic Leighton. Echter, hij is stilistisch nauwer verbonden met Sir Lawrence Alma-Tadema, met wie hij een voorliefde deelde voor de weergave van klassieke architectuur - in het bijzonder, statische landschapselementen opgebouwd uit marmer.
De overgrote meerderheid van de bestaande afbeeldingen van Godward toont vrouwen in klassieke kleding, geposeerd tegen landschapselementen; hoewel er enkele halfnaakte en volledig naakte figuren in zijn oeuvre voorkomen, een opmerkelijk voorbeeld is “In het Tepidarium c1913”.
Een titel die wordt gedeeld met een controversieel schilderij van Alma-Tadema met hetzelfde onderwerp dat zich in de “Kunstgalerie Lady Lever”. De titels weerspiegelen de inspiratiebron van Godward; dat was de klassieke beschaving, met name die van het oude Rome; een onderwerp dat Godward artistiek nauw met Alma-Tadema verbindt.
Gegeven het feit dat de klassieke wetenschap tijdens zijn leven wijdverspreider was onder het potentiële publiek voor zijn schilderijen dan tegenwoordig, nauwgezet detailonderzoek was belangrijk om als kunstenaar in dit genre een reputatie te verwerven.
Alma-Tadema was zowel archeoloog als schilder, die historische locaties bezocht en artefacten verzamelde die hij later in zijn schilderijen gebruikte: Godward, te, bestudeerde details als architectuur en kleding, om ervoor te zorgen dat zijn werken het stempel van authenticiteit droegen.
Daarnaast, Godward heeft andere belangrijke kenmerken van zijn schilderijen nauwgezet en nauwgezet weergegeven, dierenhuiden waarvan de beschilderingen “Middagrust c1910” en “Een cool toevluchtsoord c1910” bevat voorbeelden van een dergelijke weergave, evenals wilde bloemen “Nerissa circa 1906” en “Zomerbloemen c1903”.
The appearance of beautiful women (as in At The Fountain) in studied poses in so many of Godward’s canvases causes many newcomers to his works to categorize him mistakenly as being Pre-Raphaelite, vooral omdat zijn palet vaak levendig kleurrijk is. De keuze van het onderwerp (oude beschaving versus, bijvoorbeeld, Arthur-legende) is beter gezegd dat van de Victoriaanse neoclassicist.
Net als talrijke schilders uit zijn tijd, Godward was een ‘Hoge Victoriaanse Dromer’, het produceren van beelden van een geïdealiseerde en geromantiseerde wereld, in het geval van zowel Godward als Alma-Tadema, werd bekritiseerd als een wereldbeeld van Victorianen in toga's.
Godward “bouwde al snel een reputatie op vanwege zijn schilderijen van jonge vrouwen in een klassieke setting en zijn vermogen om met gevoeligheid en technisch meesterschap het gevoel van contrasterende texturen van vlees over te brengen, marmer, bont en stoffen.
Godward's voorliefde voor het maken van kunstwerken die zich afspelen in de klassieke periode kwam waarschijnlijk voort uit de periode waarin hij werd geboren; aangezien het de laatste grootschalige klassieke heropleving in de westerse schilderkunst was, die in Engeland bloeide van de jaren 1860 tot de jaren 1890.