Vile d'Este-park
Vile d'Este-park (Park van de Villa d'Este) c~ door Franse schilder Hubert Robert (1733 – 1808), die gespecialiseerd is in het maken van kunstwerken van de Rococo, Neoclassicisme, Romantiek, Realisme, en renaissancestijlen. Franse titel: Denkbeeldig uitzicht op de Grote Galerij van het Louvre in puin
Dit is een aangenaam tafereel van plattelandsmensen die zich wassen en hun kleren komen wassen bij een oude fontein, breng hun kinderen mee, waaronder een jonge dochter, een jongen en een jongetje samen met een hond en een muilezel.
Dit is een geretoucheerde digitale kunst oude meesters reproductie van een afbeelding in het publieke domein die beschikbaar is voor aankoop als een canvas print online.
Dit is een geretoucheerde digitale kunstreproductie van een afbeelding uit het publieke domein.
Onderstaande informatie afgeleid van: Wikipedia.org
Hubert Robert werd geboren in Parijs in 1733. Zijn vader, Nicolas Robert, was in dienst van François-Joseph de Choiseul, markies de Stainville een vooraanstaande diplomaat uit Lotharingen. De jonge Robert voltooide zijn studie bij de jezuïeten aan het Collège de Navarre in 1751 en ging het atelier van de beeldhouwer Michel-Ange Slodtz binnen, die hem ontwerp en perspectief leerde, maar hem aanmoedigde om te schilderen. In 1754 hij vertrok naar Rome in de trein van Étienne-François de Choiseul, zoon van de werkgever van zijn vader, die tot Franse ambassadeur was benoemd en staatssecretaris van Buitenlandse Zaken van Lodewijk XV zou worden in 1758.
Hij bracht de volledige elf jaar door in Rome, een opmerkelijke tijdsduur; nadat de officiële residentie van de jonge kunstenaar aan de Franse Academie in Rome opraakte, hij steunde zichzelf met werken die hij maakte voor bezoekende kenners zoals de abbé de Saint-Non, die Robert in april naar Napels bracht 1760 om de ruïnes van Pompeii te bezoeken. De markies de Marigny, directeur van de Bâtiments du Roi werd op de hoogte gehouden van zijn ontwikkeling in correspondentie met Natoire, directeur van de Franse Academie, die de pensionaires aanspoorde om buitenshuis te schetsen, uit de natuur: Robert had geen aansporing nodig; tekeningen uit zijn schetsboeken documenteren zijn reizen: Villa d'Este, Caprarola.
Uitzicht op de haven van Rippeta in Rome, C. 1766, met het oude Romeinse Pantheon naast een denkbeeldige poort
Het contrast tussen de ruïnes van het oude Rome en het leven van zijn tijd wekte zijn grootste belangstelling op. Hij werkte een tijd in de studio van Pannini, wiens invloed te zien is in de denkbeeldige weergave van de verwoeste Louvre-galerij (illustratie). Robert bracht zijn tijd door in het gezelschap van jonge kunstenaars in de kring van Piranesi, wiens grillen van romantisch overwoekerde ruïnes hem zo sterk beïnvloedden dat hij de bijnaam Robert des ruines kreeg.[2] De albums met schetsen en tekeningen die hij in Rome verzamelde, leverden hem motieven op die hij zijn hele carrière in schilderijen heeft verwerkt.